» เที่ยวยุโรป

อิตาเลี่ยนสไตล์ จานนี่มันเลี่ยนจริงๆ

wi-admin — Sun, 04 Oct 2009 19:57:01 +0000

เรื่องเล่าเกี่ยวร้านอาหารและอาหารในอิตาลี เรามีเยอะเลย ทั้งเรื่องค่า service ที่จะคิดเพิ่มจากราคาอาหารไปอีก 10% แล้วถ้าเป็นคืนพิเศษ เช่น คืนปีใหม่ ที่ใครๆ ก็อยากไปฉลองกับครอบครัวแล้ว ค่า service จะแพงกว่าทุกคืน อาจเป็น 12-15% ของราคาอาหาร ซึ่งสำหรับเรามันแพงทีเดียว อาหารก็ตามสไตล์อิตาเลี่ยนค่ะ สปาเกตตี้ พิซซ่า สลัด สเต็ก แต่ที่ติดใจที่สุด เห็นจะเป็นบริกร เอ๊ย…กาแฟ ต้นตำรับจริงๆ แต่ขอเม้าท์ เรื่อง บริกรที่นี่ก่อน ว่าเขาหล๊อหล่อและเป็นกันเอง อาจเพราะเขารู้มั้งว่าเราแอบปลื้ม 555 กลับมาที่กาแฟค่ะ สำหรับ expresso ที่นี่ ครีม่า รสเข้มจริงๆ ถ้วยน้อยแต่ทำให้สดชื่นได้เลย

ตอนไปโคโมเลค หลังจากเดินเพื่อหาร้านที่ดูแล้วน่าจะถูกปากและถูกตังค์ เราก็ตัดสินใจเดินเข้าร้านอาหารร้านหนึ่ง ร้านเล็กๆ มองไปรอบๆ ไม่มีคนเลย แห่ะ…มันจะอร่อยมั้ยน่ะ พอเปิดดูราคาอาหาร ก็อย่างเคยราคา(แพง)ใช้ได้เลย ถ้าเลือกสั่งที่ถูก ซึ่งต่างกันไม่เท่าไร แต่อาหารอาจแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ดังนั้นสั่งอะไรก็ได้ที่เราอยากินมาเลยดีกว่า มองไปจนทั่วเมนู สปาเกตตี้ อีกแหละ…เลือกสปาเกตตี้ทะเลแล้วกัน แล้วหน้าตาก็อย่างที่เห็นค่ะ น่ากินมั้ยค่ะ คำแรกที่ทานเราว่ามันก็อร่อยดีน่ะ มีกลิ่นของบาสิลิคุม แล้วก็เครื่องเทศอะไรไม่รู้มากมาย อร่อยดี แต่พอทานไปหลายๆ คำมันก็เลี่ยนน่ะ อยากหาอะไรรสชาติเอเชียนกินบ้าง ถูกปาก ถูกตังค์ 555 แต่มาถึงอิตาลีก็ต้องลองกันนิดหนึ่ง

เดิน เที่ยว เจออากาศหนาวๆ ต้องแวะนั่งร้านกาแฟกันหน่อย espresso shot ของแท้ต้นตำรับจากอิตาลี ชดทีเดียวหมด คนที่นี่ดื่มกาแฟกัน แบบง่ายๆ เดินเข้ามาสั่ง 1 shot กระดกดื่ม แล้วเดินจากไป ถ้วยนี้เป็นร้านกาแฟบนที่สูงค่ะ ขอเวลานั่งดื่มดำนิดหนึ่ง ไม่อยากออกไปข้างเร็วนัก เพราะมันหนาวเหลือเกิน บรื้ออออ
ไม่อยากบอกเลยว่ามาอิตาลีครั้งหมดเงินค่าอาหารไปเยอะมาก (เกินความจำเป็น) แต่ก็ด้วยความอยากลองแหละ ไหนๆ ก็มาแล้ว จ่ายเพิ่มนิดๆ หน่อยๆ เพื่อให้ได้กินอร่อยแปลก ก็เอาหล่ะน่ะ

ส่วนนี้ค่ะ มื้อสุดท้ายก่อนที่จะบินกลับ หาทานกันง่ายๆ ในร้านแม็คโดนัล ซึ่งทุกร้านคนแน่นมาก พนักงานก็เช่นเคย พอเห็นเป็นเอเชี่ยนก็จะชักสีหน้า เหมือนไม่อยากจะขาย คงเป็รเพราะเป็นคืนหลังจากปีใหม่ ร้านอาหารจึงขายดีมาก ตั้งใจกินมากๆ

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

Milano – ไปอิตาลีตอนปีใหม่ 2009

wi-admin — Sun, 04 Oct 2009 18:59:08 +0000

หลังจากนั่งเครื่องหลับเมาขี้ตากันมา…เครื่องก็ลงจอดที่สนามบินมิลาโน ในวันนี้ท้องฟ้าอึ้มครึ้มเพราะหมอกหนาๆ ของหน้าหนาว ต้นไม้ที่ใบไม้ร่วงจนเกลี้ยง เรานั่งรถบัสเข้ามาในมิลาน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตึกรางที่ผ่านสมัยสงครามโลกมาหรือเปล่า เมืองมิลานเลยดูหดหู่ในความรู้สึกของเราเหลือเกิน หลังจากที่ลงที่ main station แล้วก็หาทางไปโรงแรมกัน ป้ายรถใต้ดินที่ดูสับสน เรายังงงๆ กับการหยอดเหรียญเพื่อซื้อตั๋วกันอยู่เลย แล้วก็มีชายคนหนึ่งเข้ามาช่วยซื้อตั๋ว เสร็จสรรพมันก็หยิบเอาเงินทอนที่ไหลออกมาจากตู้ แล้วเดินหนีไปหน้าตาเฉย….พร้อมกับความงุ่นงงของพวกเรา 4 คน ชักจะไม่น่าประทับใจซ่ะแล้ว อิตาลี!!!

หลังจากยืนงงและบ่นด่า ตาผู้ชายคนนั้นอยู่สักพักพวกเราก็ตั้งหน้าตั้งเดินทางไปหาโรงแรมเพื่อเช็คอิน แต่แม่เจ้า มันไม่ง่ายเลย พอเดินขึ้นมาจาก Metro เราก็เดินหมุนตัว 360 องศา เพื่อหาว่าทางที่เราจะเดินไปโรงแรมมันอยู่ตรงไหน หายากจริงๆ ให้ตาย ขอเตือนเลย เรื่องทางในมิลาน เพราะเท่าที่ไปมา สี่คืน ไม่มีคืนไหนที่ไม่หลง เดินหาโรงแรมกันไม่ค่อยจะเจอ อาถรรพ์มีจริง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะ เดินหากัน สองชั่วโมง และแล้วก็เจอโรงแรมของเราสักที รีบเข้าเช็คอิน เพราะเราจะไปเที่ยวกันต่อ

ที่แรกเลยที่ต้องไป เมื่อมาถึงมิลานคือ ดูโอโม (Duomo) พอเดินขึ้นบรรไดรถใต้ดินขึ้นมาเห็น มันช่างอลังการจริงๆ ลานกว้างๆ และตึกห้างร้านที่อยู่รายรอบ ดูโอโมดูใหญ่โตค่ะ เสียอย่างด้วยที่มีพวกผิวดำมาเดินขายอาหารนก อย่าไปรับมาง่ายๆ น่ะค่ะ เดี่ยวต้องมาจ่ายเงินกัน แล้วต้องระวังกล้องและของมีค่าด้วย เก็บดีๆ ระวังจะโดนฉกไปไม่รู้ตัว ด้านข้างดูโอโมเป็นห้างใหญ่ชื่อ La Galleria ด้านมีร้านแบรนด์เนม มากมาย ส่วนมากร้านค้าและเสื้อผ้าที่ขายอยู่ในมิลาน ซึ่งเป็นเมืองแห่งแฟชั่นแห่งนี้ ก็จะเป็นของมียี่ห้อและมีคุณภาพทั้งสิ้น พวกเราได้แค่เดินจับต้องสัมผัส เพื่อให้รู้ว่านั้นคือของดี ก็พอใจแหละ

ไฮไลท์ของมิลานก็คือการช๊อปปิ้งจริงๆ คนกระเป๋าแบน backpack อย่างพวกเราก็ เดินดูกันอย่างเดียว เมื่อเดินกันจนเหนื่อยได้ที่ก็เกิดหิวน้ำหล่ะซิ ขอบอกว่าน้ำแถวนี้ราคาแพงใช้ได้เลย ไอ้จะเดินเข้าร้านกาแฟทุกครั้ง มันก็ไม่ไหว ดังนั้นห้างที่เป็น super จริงเป็นที่ที่ของกินและน้ำดื่มราคาธรรมดาที่สุด ถ้าเจอทีเราต้องไปรีบซื้อมาตุนไว้ แม้ว่ามันจะหนักก็ตาม

เราเที่ยวในมิลานอยู่ 2 วันได้ นั่งรถวนๆ ในเมืองไม่มีอะไรเลย แถมหนาวอีก พอค่ำมาเราก็เข้าร้านอาหาร ซึ่งก็มีแต่ร้านสปาเกตตี้ สไตล์อิตาเลี่ยน กินหลายมื้อชักไม่ไหว ไม่กินก็ไม่รู้จะกินอะไร จะเลือกกินอลังกาลตามใจ ราคาอาหารก็แพงเหลือเกิน แต่สุดท้าย เราก็กิน อยากจะบอกว่า พนักงานเสริ์ฟที่นี่ หน้าตาดีมาก หนุ่มอิตาลีหล่อสุดๆ อันนี้คอมเฟริ์มเลย หลังอาหารเย็นฟ้ามืด พวกเราก็กลับเข้าที่พัก เดินหลงกันเหมือนเดิม หลงทุกคืน

ที่โรงแรมเราพัก เป็นห้องเตียงคู่ มีห้องน้ำในตัว ผนังห้องไม่เก็บเสียง กลางดึก เราสะดุ้งตื่นเพราะเสียงคนข้างห้องมันเมา แล้วก็ตะโกนคุยกันโวยวายไปหมด แต่แปลกมากที่น้องที่นอนด้วยกัน มันไม่ยักกะตื่นทั้งทีเสียงดังขนาดนี้ เป็นอยู่ 2 คืน น้องมันก้หลับสนิท ในใจคิดว่าหรือเราจะโดนผีหลอกว่ะ เสียงดังขนาดนี้มันไม่ตื่น แต่ก็ไม่กล้าทำอะไร ได้แต่นอนฟังเสียงข้างห้องมันเมา กะว่าถ้ามีเสียงคนทะเลาะกันแล้วฆ่ากันน่ะ คงใช่เลย แต่แล้วก็มีเสียงคนเคาะห้องนั้น แล้วก็มีเสียงพูดกัน คงเป็นคุณลุงที่นั่งที่เคาเตอร์ขึ้นมาเตือน ห้องนั้นเลยเงียบไป คงออกไปต่อกันข้างนอก

ไปมิลานครั้งนี้ก็เลยไม่ประทับใจเท่าไร แต่ก็ได้เปิดหูเปิดตา แต่เราไม่ไปแล้วน่ะ ถ้าจะไปคงเป็นเวนิชหรือโรมมากกว่า บับบาย มิลาน

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

หน้าร้อนต้องไป ทะเลบอลติก เดินผ่านดง FKK ที่วาเนอมุนเดอ (Warnemünde)

wi-admin — Sun, 04 Oct 2009 18:48:02 +0000

เมื่อหน้าร้อนมาถึง ที่เที่ยวสำคัญของ Rostock ก็คือ Warnemünde หรือ วาเนอมุนเดอ ซึ่งหมายถึง ปากแม่น้ำ Warnow
ในวันเสาร์ อาทิตย์ที่อากาศดีดี ท้องฟ้าสดใส ผู้คนจะมาเดินเล่น ขี่จักรยาน อาบแดด เล่นน้ำทะเล ถึงแม้ว่าอุณหภูมิน้ำจะยังเย็นเจี๊ยบเมื่อเทียบกับน้ำที่บ้านเรา
แต่คนที่นี่เขาก็เล่นกันอย่างสนุกสนาน ตามชายหาด เราจะเห็นคู่หนุ่มสาว เด็กน้อย ร่วมทั้งผู้เฒ่าผู้แก่ มานอนอาบแดด ชายหาดยาวสุดลูกหูลูกตา
ถ้าใครเดินเพลินๆ หันกลับมามองอีกที อาจจะคิดว่าเราเดินมาไกลขนาดนี้เชียวเหรอ

(เรือสำราญที่มาจอดเพื่อให้นักท่องเที่ยว แวะเที่ยวที่ Warnemünde ใหญ่มากๆ เหมือนตึกที่แลนบนผิวน้ำได้เลย)

ช่วงปีแรกที่เรามาเที่ยวที่นี่ จำได้ว่ามีครั้งหนึ่งที่มาเดินเที่ยวที่นี่คนเดียว ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจจะมาคนเดียว มากับเพื่อน แต่ดันคลาดกัน
เพราะเราเข้าใจว่ามันขึ้นรถไปแล้ว เรามั่วแต่ไปเลือกซื้อเชอร์รี่อยู่ พอจ่ายเงินเสร็จก็วิ่งขึ้นรถ ตั๋วก็ไม่มี แถมแบตโทรศัพท์หมดอีก
สุดท้ายเพื่อนเรา มันไม่ได้ขึ้นรถมาด้วย สรุปไม่เคยได้มาเที่ยวกับมันสักที แต่วันนั้นก็ไม่ได้เสียเปล่า เราเลยไปเดินที่หาดคนเดียวดูโน้นดูนี่
ถ่ายรูปเด็กน้อยเล่นน้ำ รู้สึกว่าเดินมาไกลแหละ หาน้ำดื่มดีกว่า พอดื่มน้ำเสร็จมองกลับไปที่ชายหาด เย้ยยยยยย….ทำไมคนไม่ใส่เสื้อผ้า
หรือเราจะเหนื่อยจนตาลายหว่ะ กวาดมองไปรอบๆ เฮ้ย นี่มันหาดเปลื่อยยยยยย ในที่สุดเราก็มาถึง (น้ำตาจะไหล) ได้ยินคำเล่าลือมานานแต่ไม่เคยได้เจอสักที
ต้องเดินมาไกลอย่างนี้นี่เอง

ล่องเรือเที่ยวกัน น่าสนุกดี ดูไกลๆ เหมือนว่าฝนกำลังมาจะมา แต่คนก็ยังเดินเที่ยวกันเยอะมาก

ฝรั่งเขาไม่ย้อท้อที่เล่นน้ำ อาบแดดกันจริงๆ แม้ว่าวันนั้นจะมีแดดนิดๆ และลมแรงมากๆ ส่วนพวกเราใส่เสื้อกันครบทุกชิ้น ไม่ไหวหนาวเหลือเกิน

เขาเรียกวัฒนธรรมการเปลือยกายอาบแดดอย่างนี้ว่า Freikörperkultur หรือ FKK แปลตาตัวเลย Frei = free körper = cloth kultur = culture
“วัฒนธรรมเปลือย” นั้นเอง เขาจะถือว่า ร่างกายของเขา ของเรา ของทุกคน เป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ ก็เลยเปลื่อยกันอย่าง(ที่เรา)เห็น และการที่เรามาเดินดูพวกนอน
อาบแดดอย่างนี้ ก็ไม่ใช่มารยาทที่ดีเลย (สำนึกผิด) รู้สึกว่าเรานี้แหละ ที่ผิดปกติ นุ่งห่มซ่ะมิดชิด เดินเข้ามาในกลุ่มคนแก้ผ้ากันหมด แล้วเรื่องที่จะหยิบกล้องมาถ่ายรูป
อย่าคิดไปทำเด็ดขาด นั้นถือเป็นเรื่องผิดมารยาทที่สุด เดินไปได้สัก 100 เมตร ก็ต้องขอตัวออกจากบริเวณนั้น หน้าร้อนๆ ยังไงบอกไม่่ถูก ครั้งนั้นเลยเป็นการได้ไปเจอ FKK โดยบังเอิญเป็นครั้งแรก แล้วหลังจากนั้น ก็มีอีกหลายครั้ง 555