» เดินทางเที่ยวอังกฤษ

เที่ยวมันไปเรื่อยบราติสลาวา

wi-admin — Tue, 09 Aug 2011 04:50:04 +0000

จากแผนการที่เราเตรียมไว้ใน เที่ยวมันไปเรื่อย Prague Bratislava Vienna Budapest และความประทับใจที่มีต่อปรากที่เล่าไว้ใน เที่ยวมันไปเรื่อยที่ปราก การเดินทางของพวกเรายังไม่จบ เรากำลังจะเดินทางไปกันต่อ…ที่ต่อไป บราติสลาวา

เช้าวันสุดท้ายที่ปราก เราเก็บของแล้วลงมากินอาหารเช้า คนที่โรงแรมนี้เยอะจริงๆ ไม่เห็นว่างสักวัน แต่ของกินที่นี่ก็ไม่เคยขาด กินกันอิ่มหน่ำ เราก็เช็คเอ๊าท์ ออกเดินทางไปที่สถานีรถไฟ ตอนแรกกลัวจะไม่ทัน เพราะรถบัสที่ออกจากโรงแรมดันมาสาย กว่าจะมาขึ้นรถไฟไต้ดิน พอถึง main station เราก็เลยรีบวิ่ง ปรากฏว่าที่บริเวณแถวหน้าตารางรถไฟ เต็มไปด้วยผู้โดยสาร รถดีเลย์นั้นเอง ดูในตารางแจ้งว่าบางเที่ยวดีเลย์นานเกือบครึ่งชั่วโมง ตายหล่ะหว่า คนไหนจะต้องไปต่อรถเที่ยวอื่นจะทันได้ยังไง แต่ถึงอย่างไรก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับเรา เพราะเราแค่นั่งไปลงที่ บราติสลาวา

บราติสลาวา ครั้งแรกที่ได้ยินชื่อเมืองนี้ถึงกับเคลิ้ม ชื่อเหมือนเมืองในเทพนิยายเลย มันต้องสวยแน่ๆ บราติสลาวา เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสโลวัก เป็นเมืองเล็กๆ บนฝั่งแม่น้ำดานูบ ประชากรสี่แสนกว่าๆ

ไม่นานรถไฟที่เราจะนั่งไปบราติสลาวาก็มาถึง คนบนรถไม่เยอะเท่าไร รถแล่นออกมาจากปรากได้สัก 2 ชั่วโมง เราก็มาถึง บราติสลาวา ก้าวแรกที่ลงมาจากรถไฟ เราแปลกใจเล็กๆ ว่านี้เป็นเมืองหลวงของสโลกวักจริงๆ เหรอ ทำไมสถานีรถไฟมันเงียบเหงาอย่างนี้ อารมณ์ประมาณขนส่งสุพรรณบ้านฉันเลย เราก็งงๆ เดินหาตู้ซื้อตั๋ว ว่าจะซื้อตั๋วแบบ day ticket เพื่อไปขึ้นบัสหรือ tram แต่ตู้ไม่มี เราต้องมาซื้อที่ร้าน kios ข้างนอก ฝนก็ตกอีก เออ ดีจริงๆ ให้มันได้อย่างนี้ซิ บราติสลาวา

ขณะที่พี่เล็กไปซื้อตั๋ว เราก็ยืนรออยู่ห่างๆ พอดีข้างๆ ร้าน kios มีคนเมาทะเลาะกัน เสียงดังเลย แล้วแลกหมัดกันสนุกสนานอยู่หน้าสถานี เดินออกมาจากตัวสถานีจะมาดูเที่ยวรถ ปรากฏว่ามีวัยรุ่นที่ไหนไม่รู้ มันวิ่งไล่เอาน้ำสาดกัน (นี่ฉันคิดผิดหรือเปล่าที่มาที่นี่) ร้านค้าต่างๆ ภายในเมืองดูเงียบเฉียบ ซึ่งเราคิดว่าที่เป็นอย่างนี้เพราะฝนตกและเป็นวันหยุด

แต่ก็ไหนๆ แหละ ไปกันต่อดีกว่า เราก็พยายามดูแผนที่เพื่อหาที่ตั้งของโรงแรมที่เราจะไปพัก แต่มันงงนิดๆ พอลงรถ Tram ไ้ด้ เราก็ลองเดินหาโรงแรม ตอนนั้นเริ่มหนาวแล้ว อยากถึงโรงแรมเร็วๆ จัง เดินตามแผนที่มาเรื่อยๆ และแล้วเราก็เจอโรงแรม โอ่โห เป็นตึกสูงใหญ่เลย โรงแรมไฮโซน่ะนี่

ก้าวย่างแรกที่เข้าไปในโรงแรมภายในตกแต่งแบบเก่า เดาได้เลยว่าโรงแรมนี่ต้องผ่านสงครามมาก่อนแน่ๆ ความเก่านิดๆ ของโรงแรม มันก็ทำให้ดูเป็น backpacker hotel ที่แปลกๆ ดี ถึงจะเก่าแต่ก็มีคนมาพักเยอะ ส่วนมากจะเป็นเด็กวัยรุ่นทั้งนั้น บรรยากาศเลยสดชื่นมาหน่อย เราเช็คอินเสร็จก็ขึ้นลิฟท์ไปที่ห้องพัก ทุกอย่างดูโบราณไปหมด บอกไม่ถูก แต่ในใจคิดว่าถ้าเปลี่ยนโรงแรมได้ ฉันจะเปลี่ยนเลยทันที – -”"”

ในห้องมีเตียงสองเตียง หน้าต่างกระจกตลอดแนว สามารถมองเห็นปราสาทแห่งกรุงบราติสลาวา และเมืองทั้งเมือง อย่างนี้ค่อยหายเหนื่อยหน่อย สังเกตุดูแล้วเมืองแถบที่เราอยู่นี้น่าจะเป็นเมืองเก่า เพราะเราเห็นตึกคอนโดใหม่ๆ อยู่อีกด้านหนึ่งของแม่น้ำดานูบ นั่งมองเมืองเพลินๆ ก็ต้องออกไปเดินเที่ยว ฝนยังไม่หยุดเลย แต่ยังไงก็ต้องเดินมาถึงแล้วนี่ ถึงฝนจะตกพร่ำๆ ตลอดเวลา ไม่มีแดด แต่เราก็พยายามถ่ายรูป ถึงแม้จะออกมาไม่สวยเลย เราก็เดินผ่านตัวเมืองและเรียงไปเดินเลาะริมฝั่งแม่น้ำดานูบ เพื่อจะไปดูท่าเรือที่เราจะขึ้นต่อไปเวียนนาในวันพรุ่งนี้ด้วย

เราเดินไปจนถึงปราสาทแห่งกรุงบราติสลาวา ปราสาทแห่งกรุงบราติสลาวา ตั้งอยู่บนเนินเขาคาร์เบเธียนเหนือลุ่มแม่น้ำดานูบ ตัวอาคารมีหอคอยสูง 80 เมตรทั้ง 4 ด้าน ผสมผสานไปด้วยศิลปะแบบกอธิค, เรอเนสซองส์ และบาร็อค เป็นช่วงที่ปราสาทกำลังปรับปรุง ก่อสร้างซ่อมแซมตัวอาคาร

ถึงจะพยายามเลือกมุมถ่ายรูปแล้ว ก็ยังหาวิวสวยๆ ใกล้กับปราสาทไม่ได้ แต่ในระยะไกล ตัวปราสาทดูโดดเด่นมาก ยิ่งเฉพาะตอนกลางคืน แสงไฟสปอร์ตไลท์ช่วยทำให้ปราสาทดูสวยงามมาก

เดินชมตัวปราสาทเสร็จ เราก็นั่งรถกลับเข้ามาที่เมือง เดินสำรวจในเมือง เราเดินมาเจอตู้ไปรษณีย์ที่มีรูปปั้นคนนั่งอยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปติดมาด้วย ส่วนในเมืองจะพบเห็นรูปปั่นคนในกริยาบทต่างๆ กระจายอยู่ในเมือง

อย่างรูปด้านล่างนี้ชื่อ Man at work ตอนกลางคืน ถ้าใครเดินไม่ดูทาง มีหวังสะดุดก้มเอาได้ง่ายๆ

หลังจากกินข้าวเย็นกันอิ่มหน่ำ เราก็เดินกลับโรงแรม ร้านค้าปิดหมดแล้ว ทั้งที่เพิ่งทุ่มกว่าๆ เงียบดีจริง พอถึงโรงแรมเราแยกย้ายกันพักผ่อน กำลังจะอาบน้ำตาก็ไปเห็นรอยคราบอะไรสักอย่างที่ข้างๆ ชักโครก คราบอะไรหว่า สีชวนให้คิดว่าน่าจะเป็นคราบเลือด บรื่ยยยย พอมองไปรอบๆ ห้องน้ำ มันมีช่องระบายอากาศเป็นซี่ๆ แล้วก็มีลมพัดผ่านได้ ถ้าเปิดหน้าต่าง ลมจะพัดเข้าห้องเย็นสบายเลย แต่แรงไปนิด เพราะตึกโรงแรมนี้เป็นกระจกทั้งตึก และเราก็อยู่กันชั้น 11 ถ้าเปิดหน้าต่างลมจะแรงมาก ไอ้ช่องซี่ๆ ช่องระบายอากาศนี่แหละ ทำให้คิดถึงหนังเรื่องผีช่องแอร์ บรื่ยยยย เราพยายามไม่คิดไรมาก รีบๆ อาบน้ำ แล้วก็มานอนดูทีวี จะนอนก็นอนไม่หลับทั้งๆ ที่ง่วงมาก เลยนั่งดูหนังไปเรื่อย จนถึงสี่ทุ่มได้เดินไปเปิดหน้าต่าง มองดูในเมือง เพิ่งสี่ทุ่ม แต่เมืองทั้งเมืองเงียบ แทบจะไม่มีรถหรือคนเดินบนถนนเลย บรรยากาศมันแต่ต่างจากทุกเมืองที่เราเคยไปมาก บรื้ยยย นอนดีกว่า แต่นอนเท่าไร ก็นอนไม่หลับ ทำไงดีหล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องเดินทางอีกถ้าเป็นอย่างนี้ไม่ได้นอนแน่ นึกออกว่ามีแชมเปญอยู่ นั่งชดไปซ่ะ 2-3 แก้ว สักพักมึน หัวหมุนไปหมด รีบล้มตัวลงนอน แบบโลกหมุนๆ แล้วเราก็หลับไปได้ ถ้าไม่ได้แชมเปญขวดนั้น คงไม่ได้นอนแน่ๆ

สติดับวูบลง…ที่หลังจะพยายามเป็นคนที่มีจินตนาการน้อยๆ ลงหน่อย จะได้ไม่กลัวอะไรจนหลอน ไม่ได้นอนขนาดนี้ แต่ที่แปลกอย่างหนึ่งคือ เราไปพักมาหลายที่ เป็นตึกเก่าๆ ก็หลายรอบ แต่ไม่ที่ไหนทำให้ จิตหลอน ได้เท่าที่นี่เลย

เช้ามาเราตื่นขึ้นด้วยอาการปวดหัวและมึนตึบ แต่ก็ต้องอาบน้ำแต่งตัว เพราะเราต้องออกเดินทางแต่เช้าไปเวียนนากันต่อ ด้านนอกฝนยังคงตกพร่ำๆ ฟ้ามืด บาติสลาวา นึกในใจว่าฉันคงจะไม่ได้เห็นเธอตอนสวยๆ แดดดีๆ เลยซิน่ะ

หลังอาหารเช้า เราก็เช็คเอาท์ แล้วก็เดินไปรอขึ้นเรือเพื่อจะล่องแม่น้ำดานูบไปเวียนนากัน และแล้วอากาศก็พลันสดใส แดดส่องสว่าง ฟ้าใสเลย อากาศอย่างนี้สิ น่าเที่ยวที่สุด ทั้งสองฝั่งของแม่น้ำดานูลที่เราล่องเรือผ่าน มีหมู่บ้านและปราสาทป้อมปราการเล็กๆ น้อยๆ หลายแห่ง และมีบ้านหลังน้อยๆ ตั้งอยู่เป็นระยะ คล้ายบ้านตากอากาศเอาไว้มาพักผ่อนนอกเมือง บรรยากาศบนเรือและวิวสวยทั้งสองด้านของแม่น้ำ ทำให้เราลืมคืนหฤโหดที่บาติสลาวาไปจนหมด

บ๊าย บาย บราติสลาวา แล้วเจอกันที่เวียนนา ^^

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

ลอนดอน มาแล้วน่ะ ตอน เที่ยว Victoria Memorial, Buckingham palace, London eye, Big ben และ Tower Bridge

wi-admin — Thu, 11 Feb 2010 02:38:47 +0000

เรื่องเที่ยวอังกฤษของเรายังไม่จบ ไปถึงลอนดอนแต่ไม่มีรูปสถานที่สำคัญๆ ของลอนดอนเลย ก็จะยังไงอยู่
ถึงฝนจะตก ฟ้าจะครึ้ม อากาศไม่เป็นใจแค่ไหน เราก็จะต้องออกไปเที่ยวให้คุ้มที่มาถึงที่นี่ จะให้มานอนแห้งเหี่ยวอยู่ที่ห้องได้ยังไง
ห้องพักก็ใช่ว่าจะใหญ่ พูดถึงที่พัก ตลอดการเดินทางครั้งนี้เราต้องพัก Backpacker Hotel กัน ค่าห้องพักแต่ละเมืองที่ไป
ราคาไม่ได้แตกต่าง คือ แพงเหมือนกัน แต่สภาพที่พักต่างกัน อย่างที่ Manchester ห้องพักจะคล้ายๆ Backpacker Hotel ทั่วไป

ส่วนที่ Liverpool หรูหรามาก มีห้องนอน ห้องน้ำ ห้องรับแขก ห้องครัว พักได้ 3 คน อยู่แบบสบายๆ มีทีวีให้ดู ด้านล่างมี Tesco อยู่ใกล้ๆ แต่ที่ลอนดอนไม่ได้ถ่าย
รูปมา พอจะบรรยายได้ว่ามันแคบมาก แค่วางของกับนอนก็เต็มห้องแล้ว ใน 1 ห้อง มีเตียง 3 เตียง เรียงห่างกันแค่ 1 ฟุต แล้วยังมีตู้ที่เป็นชั้นสำหรับวางทีวีจอน้อยๆ ตัว
หนึ่ง พร้อมกับเป็นที่วางกาต้มน้ำ แก้ว และเป็นตู้เสื้อผ้าด้วย (คิดไม่ออกหล่ะซิ) ใันเอนกประสงค์มาก

นอกเรื่องไปซ่ะครึ่ง กลับเข้ามาที่ลอนดอนกัน ในคืนก่อนที่เราจะไปกิน สเต็กที่อร่อยที่สุดในโลก นั้น เราไปเดินถ่ายรูปกันที่ London eye และ Big ben เสียดายที่ตอนนี้
Big ben กำลังซ่อมแซม เลยไม่ค่อยสวยเท่าไร ส่วน London eye นั้นสวย ตอนแรกก็กะว่าจะขึ้นน่ะ แต่พอรู้ราคาแล้ว ขอบาย ถ้าไปซื้อที่นั้นเลย ราคา 17.5 ปอนด์
แต่ถ้าจองผ่านเนทก่อนเหลือ 14 ปอนด์ ตอนที่กำลังคิดเรื่องเงินๆ ทองๆ อยู่นั้นแหละที่น้องเทริ์นโทรมาชวนไปกินสเต็ก ถึงได้คิดหนัก

หลังจากวันที่เราไปเจอน้องเทริ์นและป้าน้อยแล้ว น้องก็ยังใจดีพาพวกเราไปเที่ยวตามสถานที่สำคัญต่างๆ ที่แรกที่น้องเทร์นพาพวกเราไปคือ Buckingham palace
อยากจะไปดูทหารที่วังเปลี่ยนเวรสักครั้ง แต่ก็รอไม่ไหว เพราะฝนตกตลอด เลยได้แต่ถ่ายรูปหน้าวังกับตรง Victoria Memorial ที่อยู่ด้านหน้าของ Buckingham palace
วันนั้นเราเจอคนไทยบ่อยมาก ตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เจอคนไทย ทั้งที่ในอังกฤษคนไทยเยอะแยะ ไปเมืองไหนก็เจอ เราเดินบ้าง ขึ้นรถบ้าง จนไปถึง Tower Bridge
เดินผ่านคุกโบราณ ผ่านโบสถ์ St. Paul’s และ Millenium bridge ถ้าใครได้ดู Harry Potter ภาค 6 ที่ผ่านมา น่าจะจำได้ว่ามีสะพานอยู่ที่หนึ่งที่ขาดตอนต้น
เรื่อง นั้นแหละ Millenium bridge สรุปวันนั้นเดินกันเหนื่อย เช้าจนเย็น แต่เราก็ยังไม่หยุด เพราะเรายังมีนัดไปกินขนมจีนน้ำเงี้ยวที่บ้านป้าน้อย2 ป้าน้อยและป้าน้อย2
เป็นเพื่อนกัน มาที่อังกฤษด้วยกันตั้งแต่สาวๆ แล้วก็อยู่ที่อังกฤษมาจนทุกวันนี้

วันนั้นได้ลองชิมขนมจีนน้ำเงี้ยวกับไวน์ขาว Oyster Bay ของนิวซีแลนด์ที่ป้าน้อย 2 ซื้อมาฉลองคริสมาสตร์ รสชาติดี จริงๆ ดื่มอะไรก็ดีไปหมด เพราะคุยกันสนุก
เป็นกันเอง ลืมเล่าไปอีกอย่าง ว่าลูกสาวป้าน้อย2 สวยมาก เห็นแต่ในรูปน่ะ เพราะลูกๆ เขาไปเที่ยวกับเพื่อนกันหมด วันนี้เล่าถึงตรงนี้ก่อน แล้วจะไปนั่งระลึกความหลัง
มาเขียนให้อ่านต่อ

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

ลอนดอน มาแล้วน่ะ ตอน สเต็กอร่อยที่สุดในโลก

wi-admin — Mon, 08 Feb 2010 21:21:01 +0000

ลอนดอน มาแล้วน่ะ!!!! เป็นคำที่เราได้ยินเกือบตลอดทางจากพี่เล็ก พี่ชายที่เดินทางไปอังกฤษด้วยกันกับเรา
ประโยคนี้พี่แกได้มาจากหนังเรื่อง กาลิเลโอ ไม่รู้ดูไปกี่รอบ แต่ท่าทางจะประทับใจใช่ย้อยยยย…

วันนี้จะมาเล่าต่อจากตอนที่แล้วที่เราไป เที่ยว Mancester มา อาจจะวนๆ สับสนหน่อย เพราะคนเขียน เขียนตามอารมณ์ นึกเรื่องไหนออกก็เอามาเขียน
ตั้งแต่ก่อนจะไปอังกฤษ พี่เล็กและน้องจ๊อบช่วยกันวางแผนที่เที่ยวโน้นนี่ทั้งหมด ส่วนเราเป็นผู้ตามที่ดีและเป็นช่างภาพคอยเก็บภาพบรรยากาศต่างๆ
พี่เล็กแกจะมีคำโปรยไว้ก่อนไปว่า เมื่อเราไปถึงลอนดอน เราจะไปกินสเต็กที่อร่อยที่สุดในโลก ก่อนหน้านี้แกก็เคยเอาเค็กที่อร่อยที่สุดในโลกมาให้กิน
มันก็อร่อยจริงๆ แหละ แล้วครั้งนี้สเต็กจะอร่อยขนาดไหนน่ะ ใจจดใจจ่อกับการจะได้ไปกินสเต็ก แต่เราลืมถามไปว่า ราคาไอ้สเต็กที่ว่านั้น มันเท่าไรกัน

ลอนดอนเป็นเมืองสุดท้ายที่เรามาถึง ก่อนหน้านั้นเราก็ช๊อปกันกระจัดกระจายมาตลอดทาง แต่ดูเหมือนไม่ค่อยจะได้อะไรเท่าไร มีแต่ของที่ระลึกกับหนังสือลดราคา แต่ก็พอจะทำให้กระเป๋าเราแฟบได้ พอถึงวันที่จะไปกิน เราก็เริ่มมานั่งคิดถึงเรื่องราคามันแหละ ที่ลอนดอนเรามีน้องเทริ์นและป้าน้อยเป็นคนไทยในลอนดอน ที่พี่เล็กรู้จัก น้องก็พยายามโทรมาชวนให้ไปกินให้ได้ แต่เรากับน้องจ๊อบถอดใจเมื่อรู้ราคา ค่าสเต็กตกคนละ 15 ปอนด์ ยังไม่ร่วมไวน์ ร่วมไวน์เข้าไปจะเท่าไรหล่ะนี่ แต่สุดท้ายเราก็ ตัดสินใจไป เมื่อได้ยินป้าน้อยพูดผ่านโทรศัพท์มาว่า “เดี๋ยวป้าเลี้ยงเอง นานๆ พวกเราจะมากันที” 555++ พวกเราก็รีบตอบรับทันที หลังจากวางโทรศัพท์ก็รีบวิ่งหา ทางไปร้านอย่างลัลล้า (ไม่น่าเชื่อว่าของฟรีจะทำให้รู้สึกดีได้ขนาดนี้)

เจ้าร้านสเต็กที่ว่าชื่อร้าน Le Relais de Venise L’Entrecôte (จนทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่ามันอ่านว่าอะไร) มีเพียง 5 สาขาทั่วโลก คือที่ลอนดอนมี 2 ที่ London Marylebone, London The City อีก 3 อยู่ที่ Paris, New York และ Barcelona ร้านที่เราไปคือ London Marylebone

เสียดายที่วันนั้นฝนตกเราเลยไม่ได้ถ่ายรูปหน้าร้านมาให้ดู มองเข้าไปในร้านคนอย่างแน่น แถมยังมีคนยืนรออยู่ที่หน้าประตูอีกหลายคน จะได้กินมั้ยหว่า (แอบคิดอยู่ใน
ใจ) เราก็ยืนรอ คุยกันไปเรื่อยๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้เจอน้องเทริ์นและป้าน้อย น้องเทริ์นมาเรียน ป.โท ที่ University of Reading ส่วนป้าน้อยเป็นป้าแท้ๆ ของ
เทริ์น ทำงานและใช้ชีวิตอยู่ที่อังกฤษเกือบจะ 30 ปีแหละ ป้าจะเนี๊ยบๆ หน่อย พวกเราก็เป็นพวกเจอผู้ใหญ่แล้วเกร็ง แต่พอได้คุยกันได้ที่ก็เริ่มฮาแหละ ยืนรอสักพัก แล้ว
เราก็ได้โต๊ะ (สวรรค์ทรงโปรด)

ป้าน้อย พี่เล็กและเราสั่งสเต็กแบบ medium rare ส่วนน้องๆ สั่งแบบ well done ร้านนี้เน้นแต่สเต็กจริงๆ ไม่มีการจัดจานอะไรมากมาย มีแค่เพียงมันฝรั่งแล้วก็เนื้อ
สเต็ก ต้องขอโทษที่ไม่ได้ถ่ายรูปสเต็กมาให้ดู เพราะกินเพลินไปหน่อย นึกออกก็หมดซ่ะแล้ว ป้าน้อยบอกว่าเนื้อที่นี่ เป็นเนื้อของ Scotland ซึ่งขึ้นชื่อในความนุ่ม หวาน
และอร่อย กินสเต็กพร้อมกับไวน์แดงของฝรั่งเศส ที่ทางร้านคัดเลือกมาแล้ว อะไรมันจะอร่อยขนาดนั้น อืม…สเต็กอร่อยมันเป็นแบบนี้นี้เอง

ป้าน้อยเล่าเรื่องไวน์ของร้านให้ฟังว่า กว่าจะเลือกไวน์ชนิดนี้มาได้ ทางร้านต้องส่งคนไปทดลองชิมไวน์จากที่ต่างๆ ในฝรั่งเศส จนไปเจอไวน์ที่ถูกใจ แล้วจึงสั่งให้ผลิตส่ง
ให้ทางร้าน โดยที่ฉลากก็จะติดเป็นชื่อร้าน แต่จะบอกรายละเอียดไว้หมดว่า เป็นไวน์ปีไหน จากไร่ไหน ผลิตให้กับร้านนี้ ไวน์ที่ดื่มวันนั้น รสชาติจะออกหวานๆ เล็กน้อย
ดื่มง่าย

สรุปว่าวันนั้นมีความสุขที่สุด สเต็กก็อร่อย ไวน์ก็เยี่ยม น้องเทริ์นกับป้าน้อยก็ต้อนรับเป็นอย่างดี ต้องขอบคุณป้าน้อยที่เลี้ยงมื้อนี้ พาพวกเราไปเปิดหูเปิดตา แล้วยังให้ความ
รู้เรื่องต่างๆ มีโอกาสจะแวะไปเยี่ยมอีกครั้งค่ะ

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

เตรียมตัวไปเที่ยวอังกฤษกัน (เที่ยวอีกแล้ว)

wi-admin — Mon, 30 Nov 2009 22:52:13 +0000

และแล้วในที่สุดความพยายามที่จะเที่ยวของเราก็สำเร็จ (อีกครั้ง) แผนการเดินทางเที่ยวอังกฤษก็คลอดออกมา

ออกจะเป็นทริปที่ดูมาราธอนสักนิด อาจจะน้อยวันแต่เราจะเที่ยวให้ได้เยอะที่สุด

เพราะกว่าที่จะได้วีซ่าของประเทศอังกฤษมา เราต้องเสียทั้งเวลาและเงินไปเกือบ 100 กว่ายูโร

17-18 ธ.ค. Manchester

19-20 ธ.ค. Liverpool

21 ธ.ค. Brimingham

22-26 ธ.ค. London

(ไป Cambrige 1 วัน, Oxford และ Windsor 1 วัน, Satisbury และ Bath 1 วัน, เที่ยว London 2 วัน)

ออกจากลอนดอนนั่งรถไฟกลับมาที่ Köln และจาก Köln มา Rostock ในวันที่ 27 ธ.ค.

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – -

รวมทั้งหมด 10 วัน…แค่คิดก็สนุกและเหนื่อยแล้ว ฮาๆ

เพราะจากประสบการณ์ที่ผ่านมา การเดินทางเที่ยวด้วยกระเป๋าใบโตและหลายวันอย่างนี้

มันทำให้เราสูญเสียพลังไปได้เยอะทีเดียว แต่เราก็มีอะไรกลับมาให้คิดถึงทุกครั้ง มันเป็นการผจญภัยค่ะ

แปลกอย่างหนึ่ง เพราะทุกครั้งที่เราได้ไปเที่ยวมักจะเป็นช่วงหน้าหนาวที่ใครๆ ไม่ค่อยอยากจะออกไปไหน แต่…เราจะไป

แล้วจะเก็บความทรงจำและภาพถ่ายงามๆ มาฝากน่ะค่ะ