วันที่สองในอิตาลี เราตื่นตั้งเช้ามืด นั่งแท็กซี่ ออกมาขึ้นรถไฟ เพื่อนเดินทางไป ปิซ่า ซึ่งใช้เวลา 4 ชั่วโมง จากมิลาน นั่งหลับพับกันอยู่หลายรอบ แต่ก็ยังไม่ถึงสักที รู้สึกว่าบนรถไฟมีเด็กๆ วัยรุ่นขึ้นกันเยอะมาก รู้สึกแก่ไปเลย หลังจากมาถึงปิซ่า ต้องนั่งรถบัสเข้าไปอีกสามสี่ป้าย ตอนแรกก็ออกมายืนงงๆ กันค่ะ ไม่รู้จะถามใคร แล้วเราก็เจอเหยื่อผู้โชคดี สาวชาวฟิลิปปินที่หน้าตาละม้ายคล้ายคนไทย เธอใจดีบอกสายรถบัสให้เรา
พอขึ้นไปบน เราแทบไม่ต้องดูทางเลย เพราะทุกคนบนรถเหมือนจะเดินทางไปที่ “หอเอนปิซ่า” กันทุกคน พอถึงหอเอนรถก็โล่งเลย คนลงกันหมด เมืองนี่เล็กๆ น่ารัก แต่นักท่องเที่ยวค่อนข้างเยอะ ร้านอาหารและร้านขายของที่ระลึกก็เยอะมาก ต้องเดินให้ทั่วก่อนน่ะค่ะ อย่าเพิ่งตัดสินใจซื้อ เพราะราคามันไม่เท่ากัน ทั้งที่ของเหมือนกันเด๊ะ
พบเจอคนไทยมาเที่ยวกันเยอะ คนจีน ญี่ปุ่น มากมาย เรียกได้ว่ามันไม่เหมือนอิตาลีซ่ะเลย ต่างคนโพสท่ากันสนุกสนาน กอดหอเอนบ้าง ยันเอาไว้บ้าง ซึ่งแบบท่ายอดฮิตที่ใครๆ ที่มาถึงก็ต้องขอท่านี้สักภาพ ทั้งที่ป้ายก็บอกว่าห้ามเดินรัดสนาม แต่คนก็ลงไปเดินถ่ายรูปกันเต็ม แล้วสักพักก็ต้องแตกฮือออกมา เพราะตำรวจมาค่ะ วิ่งกันแถบไม่ทัน
แดดวันนั้นร้อนค่อนข้างแรงค่ะ ถ่ายรูปสักพัก ก็ขอเดินเที่ยวในเมือง ถ้าเราเดินหลุดจากส่วนของรั่วปิซ่าแล้ว ร้านค้าและบ้านเมืองด้านนอกจะดูเงียบๆ [...]
………………..