ขออนุญาตพักเรื่อง ยิว นาซี ฮิตเลอร์ไว้ก่อนน่ะ เดี๋ยวค่อยมาต่อกัน วันนี้ขอพูดเรื่องแม่กันก่อน…
มีน้องคนหนึ่งเค้าขำที่เราเล่าว่า จะไปเที่ยวที่ไหนต้องขออนุญาตแม่ก่อน ทั้งๆ ที่เราก็อยู่ไกลแม่ขนาดนี้น้องคนหนึ่ง “เจ๊แก่แล้วยังต้องขออีกเหรอ 555+” เราตอบว่า “ในสายตาของแม่ เราเป็นเด็กน้อยของเขาเสมอ”
ไม่ว่าเราจะผ่านประสบการณ์ชีวิตอะไรมา จะกี่วัน กี่ปี ผ่านไป จะเรียนจบ ประถม ม.ปลาย ป. ตรี ป. โท หรือ ป. เอก จะดำรงตำแหน่ง อะไรไม่รู้ ใหญ่โตในสังคม เป็นท่าน เป็นคุณ เป็นอาจารย์ เป็น ดร. ที่ใครๆ เรียก อายุจะเราเพิ่มขึ้น เป็นพี่ เป็นลุง เป็นป้า แต่ถึงอย่างไร เราก็ยังเป็นเด็กน้อย ของผู้หญิงคนหนึ่งเสมอ ผู้หญิงคนที่เราเรียกว่า “แม่”
แม่ไม่เคยลืม คำบอกเล่าเล็กน้อยของเรา แม้แต่ตอนที่เราโทรไปคุยนั้น จะเป็นตอนดึกของเมืองไทย แม่บอกเสมอว่า “คิดถึงเอ๋ทุกวันเลยลูก” [...]