“อยู่ลำพัง ในท้องทะเลสีคราม มุ่งไปสู่ จุดหมายที่ไกลแสนไกล ฉันรอนแรม โดดเดี่ยวอ้างว้างกลางทะเลใหญ่ ให้รักพาเรือลอยไปสู่เธอ ฝ่าลมฝน ผ่านพายุร้ายรุนแรง คลื่นซัดสาด เปียกปอนเหน็บหนาวเท่าไร ฉันยังอยู่และเรือชีวิตยังต้องแล่นไป เพราะฉันจะไปเจอเธออีกครั้ง ได้ยินไหม เมื่อลมพัดมาบางเบา รู้หรือเปล่าว่ามีข่าวสารถึงเธอ คลื่นลมแรง ยิ่งพาให้ฉันมาใกล้ๆ เธอ ไม่ช้าเราคงเจอกันอีกครั้ง รู้ไหมว่าฉันกำลังกลับไป”

เราสัญญาว่าจะดูแลตัวเองดีๆ  ^^

นอนดึกๆ ต่อกันมาหลายคืน ไม่รู้เพราะอะไร มันตื่นเต้น ไม่ยอมหลับยอมนอน

พอเช้าตรู่ก็รีบตื่น เป็นอย่างนี้ติดต่อกันมา สุดท้ายวันนี้รู้สึกอ่อนล้า คิดว่าเราต้องหาอะไรมาบำรุงร่างกายบ้างแล้วแหละ

ไม่งั้น มีหวังหงายเงิบแน่ๆ เลยจัดชุด LifePak กับ ageLOC ของ Nuskin มาอย่างละชุด อย่าให้เสีย

เล่นบำรุงทั้งภายในและภายนอก ถ้าไม่เวริ์คให้มันรู้ไป จะเป็นสาว 2555 ปี เว้ยเฮ้ย!!!!!

จงทำในสิ่งที่รัก ถ้ายังไม่เจอวันนี้ จงแสวงหาต่อไป อย่าได้ท้อ ก็เหมือนทุกอย่างที่เกี่ยวกับหัวใจเรา คุณรู้ว่าใช่สิ่งที่คุณใฝ่หาเมื่อคุณเจอมันนั่นแหละ…คุณเจอในสิ่งที่รักจะทำ หรือยัง?

หนึ่งในวาทะของ Steve Jobs…

By: Suthichai’s News Junkies Club

ฝนตกทีไร นึกถึงเพลงนี้ทุกที แม้เพลงจะนาน(มาก)แล้ว แต่มันก็ยังเข้ากับบรรยากาศตอนฝนตกๆ อย่างนี้

สิบกว่าปีก่อน วันที่ฝนตกหนักในกรุงเทพฯ เรากับเพื่อนออกมายืนดูฝนที่กำลังตกที่ระเบียงหน้าห้อง…แล้วเพลงนี้ก็ถูกเปิดขึ้นในวิทยุ เงยหน้ามองไปบนฟ้า…เห็นเม็ดฝนที่กำลังล่วงลงมา

ตอนนั้นเราคิดว่าอีกสัก 10 ปีข้างหน้า ถ้าเราได้ยินเพลงนี้อีกครั้ง…เราจะจำวันนี้ได้ไหม

คำตอบคือ…จำได้ ^ ^

เมื่อฉันได้พัก เลิกคิดกังวลกับวันที่ยุ่งเหยิง

จึงได้เห็นความสวยงามในโลกนี้ ที่ฉันเคยมองเลยข้ามไป

ความงามที่มองข้ามไป

หน้าที่ของคนรอ – ไอซ์ ศรัณยู

ฉันแค่ต้องการบอกเธอว่าเข้าใจ เรื่องราวที่เธอผ่านพ้นมา รักในวันวานที่มีแต่น้ำตา รู้ดีเธอยังเหนื่อยหัวใจ

ก็เธอทำให้ดีพอ ให้เห็นรักแท้เป็นอย่างไร ฉันไม่ท้อใจที่เธอนั้นให้รอ

บอกให้รอก็จะเฝ้ารอ รอเธอไปอย่างนี้ รอจนรู้สึกดีที่จะตอบรัก ต่อให้นานก็จะเฝ้ารอ ไม่ว่าเธอมีคำตอบไหน จะคอยดูแล

จะอยู่เคียงข้างไปและทำหน้าที่รอ ไม่ต้องกังวลกดดันในหัวใจ แข็งแรงเมื่อไรค่อยว่ากัน หวังเพียงให้เธอได้ลืมได้ลบมัน รักเดิมที่ทำให้ช้ำใจ

ก็จะทำให้ดีพอ ให้เห็นรักแท้เป็นอย่างไร ฉันไม่ท้อใจที่เธอนั้นให้รอ

บอกให้รอก็จะเฝ้ารอ รอเธอไปอย่างนี้ รอจนรู้สึกดีที่จะตอบรัก ต่อให้นานก็จะเฝ้ารอ ไม่ว่าเธอมีคำตอบไหน จะคอยดูแล จะอยู่เคียงข้างไปและทำหน้าที่รอ

บอกให้รอก็จะเฝ้ารอ รอเธอไปอย่างนี้ รอจนรู้สึกดีที่จะตอบรัก ต่อให้นานก็จะเฝ้ารอ ไม่ว่าเธอมีคำตอบไหน จะคอยดูแล จะอยู่เคียงข้างไปและทำหน้าที่รอ

เมื่อชีวิตของคนเรามันสั้นนัก สิ่งที่ฉันพอจะทำ ในช่วงเวลาที่ยังหายใจ คือการดูแลเธอให้ดีจากนี้ไป เพื่อตอบแทนเรื่องราวดีดีก่อน ที่เวลาของเราจะหมดลง

Bad Request. Your browser sent a request that this server could not understand. Request header field is missing “:” separator.

กรณีของเราจะเป็นเฉพาะกับ firefox เบาวเซอร์อื่นไม่เป็น เลยลองใช้ IE กับ Opera แก้ขัดไปก่อน แต่การเข้าใช้อินเตอร์เนทของเบาวเซอร์อื่นก็ค่อนข้างช้าเหมือนกัน [...]]]> ตั้งแต่อาทิตย์ก่อนรู้สึกว่าคอมมันอืดๆ บอกไม่ถูก โดยเฉพาะตอนรัน firefox นอกจากจะช้าแล้ว อยู่ๆ ก็มีหน้าเวป +18  โพล่มา จะบ้าไปใหญ่ เดี๋ยวเด้ง เดี๋ยวเด้ง สาเหตุน่าจะมาจากโปรแกรมฟรีต่างๆ ที่เราโหลดมาลงเครื่อง ไวรัสตัวนี้มันจะค่อยๆ infect โดยจะเปลี่ยนหน้าเวปที่เราเปิดใหม่เป็นเวปอะไรไม่รู้
เวปที่เปิดขึ้นมาจะมี favicon เป็นรูปเกลียวๆ แบบนี้ จะเป็นอย่างนี้อยู่ 2-3 วัน ให้เรางงเล่นๆ ว่ามันเป็นเวปอะไร จากนั้นอาการจะหนักขึ้นถึงขั้น จะมีเวปเปิดเองได้และสุดท้ายจะ block เนทเรา จนไม่สามารถเข้าเวปอะไรได้เลย จะโชว์ข้อความว่า

Bad Request.
Your browser sent a request that this server could not understand.
Request header field is missing “:” separator.

กรณีของเราจะเป็นเฉพาะกับ firefox เบาวเซอร์อื่นไม่เป็น เลยลองใช้ IE กับ Opera แก้ขัดไปก่อน แต่การเข้าใช้อินเตอร์เนทของเบาวเซอร์อื่นก็ค่อนข้างช้าเหมือนกัน ลองหาวิธีแก้ไข บางเวปก็บอกให้ clear cookies แต่ทำแล้วก็ไม่หาย ลองใช้ Virus remover หลายตัวก็ไม่เจอ วันก่อนมัน  hack อีเมลเรา เข้าไปส่งเวปยาไวอากร้าให้เพื่อนในเมลลิสเรา(ไม่รู้มีใครสั่งซื้อไปมั้งหรือเปล่า55+) ส่วนวันนี้ไวรัสมันเล่นหนักเลย เปิดเบาวเซอร์ไหนไม่ได้เลย คงถึงเวลาสังคายนา…ลง window ใหม่

ครึ่งวันหมดไปกับการลง window + office ใหม่ แค่นั่งรอแต่เหนื่อยๆ บอกไม่ถูก ปวดหลังด้วย สงสัยจะเป็น “โรคออฟฟิศซินโดรม” อะไรนั้นกับเขาซ่ะหละมั้ง วันๆ นั่งอยู่แต่หน้าคอม ได้เิดินไปไหนมาไหน แค่เข้าห้องน้ำ เดินไปห้องครัวเอาข้าวมากิน เดินไป เดินกลับที่ทำงาน ไม่ได้ออกกำลังกายเลย แต่พอนึกได้ว่าจะออกกำลังก็เกิดอาการเหนื่อย เพลีย ขึ้นมาทันที สรุปว่ามันขี้เกียจนั้นเอง

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

• แรงบันดาลใจ(เล็กๆ) (3)
• เสมอต้นเสมอปลาย (0)
• เรื่องมันเกิดเมื่อเช้า (1)
• เมื่อได้พัก จึงได้เห็นความงาม ที่มองเลยข้ามไป (1)
• เพราะชีวิตมันไม่แน่นอน (10)

“ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว

ยังนอนดึกอยู่ใช่ไหม เธอผอมไปหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง”

ช่วงนี้ฝนตกปล่อย เวลาที่ฝนตกแล้วเรามองออกไปนอกหน้าต่าง ก็ทำให้ใจลอย คิดถึงบ้านได้ทุกครั้ง ที่บ้านคงฝนตกอย่างนี้เหมือนกัน พอฝนตกแล้วอากาศจะเย็นๆ นอนหลับสบาย มีเสียงกบ อึ่งอ่าง ร้องระงมอยู่ในนา แต่ที่นี่ไม่เห็นจะได้ยินอะไรเลย ฝนตกก็เงียบ หิมะตกก็เงียบ คนที่นี่อยู่กันแต่ในบ้าน ยกเว้นวันที่แดดดีดี จะออกมาเดินตากแดด เหมือนว่ามันเป็นเวลาที่มีค่ามากมาย ช่วงหน้าร้อนสั้นกำลังจะหมดลง อากาศที่เริ่มจะเย็นลงบอกว่า อีกไม่นานใบไม้คงจะล่วง(อีกแล้ว) จากนั้นหน้าหนาวก็จะมาอีกครั้ง The time runs too fast!  มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ บางทีเราก็ใช้ชีวิตเพลินๆ ไปวันๆ พอมีเวลาก็หยุดคิดว่า เฮ้ย นี่มันผ่านมาตั้ง 6 เดือนแล้วนี่หว่า เหลือเวลาอีกไม่เท่าไรอีกแล้ว ชีวิตเคาน์ดาวน์กลับมาอีกครั้ง วันก่อนได้รับเมลจากเพื่อนเรื่อง “อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน..แล้วนะ” เรื่องของน้าเนก ที่หลายๆ คนน่าจะเคยไปรับกันหลายรอบแล้ว

“บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเอง เหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน…ทุกวัน

บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวันๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ…ไอ้บ้า

และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม “ฆ่าเวลา” ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย บอกตรงๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุด ที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี

อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน..แล้วนะ

ลองคิดแบบนี้บ้าง ใช่แล้ว…เราจะเกิดความเสียดาย เพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ ตายได้ไง [...]]]>

“ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว

ยังนอนดึกอยู่ใช่ไหม เธอผอมไปหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง”

ช่วงนี้ฝนตกปล่อย เวลาที่ฝนตกแล้วเรามองออกไปนอกหน้าต่าง ก็ทำให้ใจลอย คิดถึงบ้านได้ทุกครั้ง
ที่บ้านคงฝนตกอย่างนี้เหมือนกัน พอฝนตกแล้วอากาศจะเย็นๆ นอนหลับสบาย
มีเสียงกบ อึ่งอ่าง ร้องระงมอยู่ในนา แต่ที่นี่ไม่เห็นจะได้ยินอะไรเลย ฝนตกก็เงียบ หิมะตกก็เงียบ คนที่นี่อยู่กันแต่ในบ้าน
ยกเว้นวันที่แดดดีดี จะออกมาเดินตากแดด เหมือนว่ามันเป็นเวลาที่มีค่ามากมาย ช่วงหน้าร้อนสั้นกำลังจะหมดลง
อากาศที่เริ่มจะเย็นลงบอกว่า อีกไม่นานใบไม้คงจะล่วง(อีกแล้ว) จากนั้นหน้าหนาวก็จะมาอีกครั้ง
The time runs too fast!  มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ บางทีเราก็ใช้ชีวิตเพลินๆ ไปวันๆ พอมีเวลาก็หยุดคิดว่า
เฮ้ย นี่มันผ่านมาตั้ง 6 เดือนแล้วนี่หว่า เหลือเวลาอีกไม่เท่าไรอีกแล้ว ชีวิตเคาน์ดาวน์กลับมาอีกครั้ง
วันก่อนได้รับเมลจากเพื่อนเรื่อง “อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน..แล้วนะ” เรื่องของน้าเนก ที่หลายๆ คนน่าจะเคยไปรับกันหลายรอบแล้ว

“บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น
แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเอง เหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน…ทุกวัน

บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวันๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่
งอนการกุศล ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ…ไอ้บ้า

และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม “ฆ่าเวลา” ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย
บอกตรงๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุด ที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี

อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน..แล้วนะ

ลองคิดแบบนี้บ้าง ใช่แล้ว…เราจะเกิดความเสียดาย เพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ
ตายได้ไง หากฝันไม่สำเร็จ ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
แต่ให้รีบทำทุกอย่าง ก่อนที่จะตาย…ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้ และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า เอาแบบตายวันตายพรุ่ง ก็จะได้นอนตายตาหลับ

ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า…พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว ทำงานในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก
ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง…ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวตายนะ…เตือนแล้วไง

รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี ส่วนจะรักหรือไม่รัก ไม่สนว้อย…เพราะพรุ่งนี้ชั้น (อาจจะ) ตายแล้ว
ใช้เวลา (ที่อาจจะ) สุดท้ายที่มีต่อกันไว้ กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดครั้งสุดท้ายของเรา
นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะอย่างน้อยๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอนให้สัมภาษณ์ยมบาล

คนข้างบ้านเดินแป้นแล้นมาบอกข่าวดี ลูกสาววัย 23 กำลังจะแต่งงาน
ในมือมีซองสีชมพูพร้อมการ์ด ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง

เมื่อกี๊ว่าที่เจ้าสาว เพิ่งโทรมาปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน หลังจากนั้น 3 ชั่วโมง เธอตาย
แต่กว่าคนเป็นแม่จะรู้ข่าวร้าย ก็ปาไป 5 วัน ซองในมือผม กลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้ กลายเป็นพวงหรีด
และทั้งหมดกลายเป็นแรงบันดาลใจ ที่อยากจะบอก ว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน…แล้วนะ

อ้าว….รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่
ไปทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำ เดี๋ยวตายซะก่อน…เสียดายแย่”

————————————————————————————

ได้รับเมลนี้มาหลายครั้ง แต่วันนี้อ่านแล้วก็หยุดคิดตาม มีใครที่เรายังไม่บอกว่าเรารัก เราห่วงใยเขาอีกไหม
เราเคยได้ยินมาว่า “ให้หมั่นเขียนจดหมายให้เพื่อนที่อยู่ไกลๆ” ยังมีใครบ้างน่ะ ที่เรายังไม่ได้ส่งโปสการ์ดไปให้
เสาร์อาทิตย์นั่งเขียนโปสการ์ดหา พ่อ แม่ เพื่อน พี่ น้อง ค่อยๆ ทยอยส่งไป ใครขอ ใครทวงมา ก็เขียนส่งไปให้
เพิ่งรู้ว่าตัวเองก็ซื้อโปสการ์ดไว้เยอะเลย มีบางอันเขียนแล้วไม่ได้ส่งก็มี บางอันสวยจนไม่อยากเขียนให้ใครก็มี (งกอีก)

เราไม่ได้สัญญาน่ะว่าจะส่ง อย่าได้รอคอย แต่จะพยายามส่งให้ได้  ^_^

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

• คิดถึงคนรอนแรม (0)
• โพสย้อนเวลา…เดินเที่ยวผ่านความหนาวที่เบอร์ลิน (0)
• แรงบันดาลใจ(เล็กๆ) (3)
• แรกสัมผัสกำแพงเบอร์ลิน East Side Gallery (1)
• เอ๊า Prost! อยู่เยอรมันก็ต้องเล่าเรื่องเบียร์ (0)