จงทำในสิ่งที่รัก
ถ้ายังไม่เจอวันนี้ จงแสวงหาต่อไป อย่าได้ท้อ ก็เหมือนทุกอย่างที่เกี่ยวกับหัวใจเรา
คุณรู้ว่าใช่สิ่งที่คุณใฝ่หาเมื่อคุณเจอมันนั่นแหละ…คุณเจอในสิ่งที่รักจะทำ หรือยัง?

หนึ่งในวาทะของ Steve Jobs…

By: Suthichai’s News Junkies Club

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

แรงบันดาลใจ(เล็กๆ) (3)
เสมอต้นเสมอปลาย (0)
เรื่องมันเกิดเมื่อเช้า (1)
เมื่อได้พัก จึงได้เห็นความงาม ที่มองเลยข้ามไป [...]

อาทิตย์ก่อนได้ฤกษ์จัดบ้าน ย้ายโต๊ะโน่นนี่ จนได้มุมเหมาะๆ ที่จะนั่งทำงานอีกที่
โต๊ะกินข้าวตัวใหญ่ถูกย้ายไปวางที่หลังบ้าน โล่งและอยู่ในมุมที่มองเห็นสระหลังบ้าน
ตอนบ่าย…เป็นตำแหน่งที่ลมพัดผ่านเย็นสบาย น่านอน เอ้ย น่านั่งทำงานยิ่งนัก
ยังดีกว่านั่งอุดอู้อยู่แต่ในห้อง ออกมานั่งรับลมเย็นๆ กับสีเขียวๆ ของใบไม่มั้งดีกว่า
เผื่อว่า ไอเดียจะบรรเจิดบ้าง ^^

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

แรงบันดาลใจ(เล็กๆ) (3)
เสมอต้นเสมอปลาย (0)
เรื่องมันเกิดเมื่อเช้า (1)
เมื่อได้พัก จึงได้เห็นความงาม ที่มองเลยข้ามไป [...]

เมื่อฉันได้พัก เลิกคิดกังวลกับวันที่ยุ่งเหยิง

จึงได้เห็นความสวยงามในโลกนี้ ที่ฉันเคยมองเลยข้ามไป

ความงามที่มองข้ามไป

อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย

หมอกหรือควัน (4)
มันคงเป็นความรัก เพลงเพราะน่ะ (1)
แรงบันดาลใจ(เล็กๆ) (3)
เสมอต้นเสมอปลาย [...]

“ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว

ยังนอนดึกอยู่ใช่ไหม เธอผอมไปหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง”

ช่วงนี้ฝนตกปล่อย เวลาที่ฝนตกแล้วเรามองออกไปนอกหน้าต่าง ก็ทำให้ใจลอย คิดถึงบ้านได้ทุกครั้ง
ที่บ้านคงฝนตกอย่างนี้เหมือนกัน พอฝนตกแล้วอากาศจะเย็นๆ นอนหลับสบาย
มีเสียงกบ อึ่งอ่าง ร้องระงมอยู่ในนา แต่ที่นี่ไม่เห็นจะได้ยินอะไรเลย ฝนตกก็เงียบ หิมะตกก็เงียบ คนที่นี่อยู่กันแต่ในบ้าน
ยกเว้นวันที่แดดดีดี จะออกมาเดินตากแดด เหมือนว่ามันเป็นเวลาที่มีค่ามากมาย ช่วงหน้าร้อนสั้นกำลังจะหมดลง
อากาศที่เริ่มจะเย็นลงบอกว่า อีกไม่นานใบไม้คงจะล่วง(อีกแล้ว) จากนั้นหน้าหนาวก็จะมาอีกครั้ง
The time runs too fast!  มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ บางทีเราก็ใช้ชีวิตเพลินๆ ไปวันๆ พอมีเวลาก็หยุดคิดว่า
เฮ้ย นี่มันผ่านมาตั้ง 6 เดือนแล้วนี่หว่า เหลือเวลาอีกไม่เท่าไรอีกแล้ว ชีวิตเคาน์ดาวน์กลับมาอีกครั้ง
วันก่อนได้รับเมลจากเพื่อนเรื่อง “อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน..แล้วนะ” เรื่องของน้าเนก ที่หลายๆ คนน่าจะเคยไปรับกันหลายรอบแล้ว

“บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น
แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเอง เหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน…ทุกวัน

บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวันๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่
งอนการกุศล ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ…ไอ้บ้า

และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม “ฆ่าเวลา” ชีวิตมันว่างจัด ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย
บอกตรงๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุด ที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี

อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน..แล้วนะ

ลองคิดแบบนี้บ้าง ใช่แล้ว…เราจะเกิดความเสียดาย เพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ
ตายได้ไง [...]

ขออนุญาตพักเรื่อง ยิว นาซี ฮิตเลอร์ไว้ก่อนน่ะ เดี๋ยวค่อยมาต่อกัน วันนี้ขอพูดเรื่องแม่กันก่อน…

มีน้องคนหนึ่งเค้าขำที่เราเล่าว่า จะไปเที่ยวที่ไหนต้องขออนุญาตแม่ก่อน ทั้งๆ ที่เราก็อยู่ไกลแม่ขนาดนี้น้องคนหนึ่ง “เจ๊แก่แล้วยังต้องขออีกเหรอ 555+”
เราตอบว่า “ในสายตาของแม่ เราเป็นเด็กน้อยของเขาเสมอ”

ไม่ว่าเราจะผ่านประสบการณ์ชีวิตอะไรมา จะกี่วัน กี่ปี ผ่านไป
จะเรียนจบ ประถม ม.ปลาย ป. ตรี ป. โท หรือ ป. เอก
จะดำรงตำแหน่ง อะไรไม่รู้ ใหญ่โตในสังคม เป็นท่าน เป็นคุณ เป็นอาจารย์ เป็น ดร. ที่ใครๆ เรียก
อายุจะเราเพิ่มขึ้น เป็นพี่  เป็นลุง เป็นป้า
แต่ถึงอย่างไร เราก็ยังเป็นเด็กน้อย ของผู้หญิงคนหนึ่งเสมอ ผู้หญิงคนที่เราเรียกว่า “แม่”

แม่ไม่เคยลืม คำบอกเล่าเล็กน้อยของเรา แม้แต่ตอนที่เราโทรไปคุยนั้น จะเป็นตอนดึกของเมืองไทย
แม่บอกเสมอว่า “คิดถึงเอ๋ทุกวันเลยลูก” อย่าพูดอย่างนี้ดิแม่ น้ำตาจะไหล
บางครั้งเราท้อแท้ แบบหาสาเหตุไม่เจอ ฉันจะไม่ไหวแล้ว อยากกลับบ้านตอนนี้เลย แต่คนที่เศร้ากว่า เมื่อเห็นเราท้อแท้คือ “พ่อกับแม่”

บอกแม่ทุกครั้งที่โทรกลับบ้านว่า “รักแม่ คิดถึงแม่น่ะ”
วันนี้ก็จะบอกอีกว่า “หนูรักแม่น่ะค่ะ [...]