บางสิ่งเล็กๆ ที่เราประทับใจ เราชอบ เรารัก
แม้มันจะเป็นสิ่งเล็กๆ แต่ถ้าเราเปลี่ยนมันมาเป็นแรงผลักดัน
ไม่น่าเชื่อน่ะ ว่ามันจะมีแรงดันได้รุนแรงทีเดียว
มันอาจจะดันคุณไปได้ไกลถึงดวงจันทร์
ดันคุณไปให้ได้เป็นในสิ่งที่คุณอยากเป็นและอยากทำ
เปลี่ยนสิ่งนั้นให้เป็นแรงบันดาลใจ ดันเราไปให้ถึงดวงดาว
- – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -
บ่นไรไม่รู้มา 2 วัน วันนี้เพลงเพราะที่สุด ^_^
อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย
เพราะชีวิตมันไม่แน่นอน (8)
เพราะชีวิตมัน(โคตร)ไม่แน่นอน (3)
ชีวิต ที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่จุดหมายปลายทาง (0)
Keep it simple (0)
9 วิธีดูแลสมอง (0)
ทำไมต้องทำเรื่องง่าย ให้เป็นเรื่องยาก
แล้วกับเรื่องยากๆ มองให้ง่าย เดี๋ยวเราก็ทำได้ ไม่เห็นจะยาก
บางทีลีลามากไป มันน่าเบื่อ ปนน่ารำคาญ
คนเก่งจริงไม่เรื่องมาก คนฉลาดจริงไม่มากเรื่อง
โดย วินทร์ เลียววาริณ
อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย
แรงบันดาลใจ(เล็กๆ) (2)
เพราะชีวิตมันไม่แน่นอน (8)
เพราะชีวิตมัน(โคตร)ไม่แน่นอน (3)
ชีวิต ที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่จุดหมายปลายทาง (0)
9 วิธีดูแลสมอง (0)
คงจะจริง ที่ใครๆ บอกว่าบอลคู่เยอรมันกับอังกฤษคู่นี้ จะเป็นเป็นคู่หยุดโลก
เพราะช่วงแข่งทั้งครึ่งแรก ครึ่งหลัง เสียงรถในหมู่บ้าน เงียบ ได้ยินแต่เสียงเด็กน้อย เป่า วูวูเซล่า เล่นกัน
พร้อมกับเสียง เฮ และโห่ร้อง ดังมาเป็นระยะๆ ตอนที่เยอรมันได้ประตู คึกคักดี
ไม่อยากเขียนอะไรเยอะ แค่มาอัพเดทบอกว่า บอลเยอรมันชนะอังกฤษไป 4-1 แต้มห่างใช่เล่น
แล้วก็บับบาย อังกฤษ เจอกันใหม่ ยูโรเปี่ยนคัพ (ถ้าไม่ตกรอบอีก อ่ะน่ะ)
อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย
เอ๊า Prost! อยู่เยอรมันก็ต้องเล่าเรื่องเบียร์ (0)
เตรียมตัวไปเที่ยวอังกฤษกัน (เที่ยวอีกแล้ว) (1)
Ich War Noch Niemals In New York (5)
อากาศดีๆ แดดออกทั้งวัน สว่างตั้งแต่ตี 4 อย่างนี้ จะให้มานอนอุดอู้ได้ยังไง เมื่อวานเราก็ยกโขย่งเด็กไทยไปเที่ยวทะเลที่ Lübeck กันมา เพื่อเปิดหูเปิดตา เรียกพลังกลับมาสักหน่อย วันนี้เลยมีแรงอยากจะอัพเดทบล๊อกสัก 2 รอบ 3 รอบ
การอัพเดทบล๊อก ทำให้หน้าเวปมีความเคลื่อนไหว ตามคำบอกเล่าที่เขาว่ามา ทั้งเวปไทย เวปเทศ ต่างก็อธิบายถึงเรื่องนี้ แต่บางครั้งเราก็ยังสงสัย ว่าเจ้าสิ่งต่างๆ ที่เขาบอกนั้น มันจริงหรือเปล่า plug in stat ต่างๆ ถูกนำมาใช้เพื่อติดตามผล สิ่งหนึ่งที่เราได้รู้ก็คือ Bot ของ Google นั้น อยู่ประจำ เวปแห่งนี้อยู่ตลอดเวลา
แล้ว Bot ของ yahoo หล่ะ หายไปไหน? ทั้งที่เราก็เคยซับมิทเวปนี้ไปกับ yahoo แล้ว เมื่อก่อนนั้นมันมาให้เราเห็นประจำทุกวัน แล้ววันนี้ทำไมมันหายไป? และถ้าเราอยากจะให้อันดับเวปเราดีขึ้นที่ yahoo เราจะไปอันเชิญเจ้า yahoo [...]
ในขณะที่นั่งดูการแข่งขันบอลโลก ระหว่างเยอรมันกับกราน่า ไปพร้อมๆ กับแทรกรูปจากผลการทดลองลงในเล่ม เยอรมันก็ยิงกราน่าได้ นำไปก่อน 1 ต่อ 0 ประตู เด็กวัยรุ่นแถวบ้าน ไม่รู้ว่า(มัน)ไปเอาวูวูเซล่ามาจากไหน มีตัวเดียวแต่มันเป่าซ่ะดัง ตอนนี้สี่ทุ่มแล้ว คงกำลังเมาได้ที่เขาหล่ะ เราเลยวางมือจากการเขียนเล่ม มานั่งดูฟุตบอลซ่ะหน่อย สุดท้ายหมดเวลาการแข่งขัน เยอรมันก็ชนะไป แบบหวาดเสียวนิดๆ ที่ติดใจเชียร์เยอรมันไม่ได้มาจากนักเตะในทีม แต่ที่อยากจะเชียร์ก็เพราะคุณโค๊ช Joachim Loew ของเยอรมันนี่แหละ หล๊อหล่อ สมาร์ท ดูดี คนอะไรไม่รู้ โมโหได้โอเว่อร์จริงๆ
จบเกมส์ฟุตบอลไปแหละ กลับมานั่งหน้าคอมต่อ รูปที่เปิดค้างไว้ เป็นรูป pathway network หนึ่งในผลการทดลอง นั่งมองพิจารณาดูอยู่สักพัก
อืม…มันก็คล้ายๆ กับ Linkwheel มหึมา มหาพิระมิด 3 มิติ อะไรนั้นเหมือนกันแห่ะ
สงสัยว่าจะหมกมุ่นอยู่กับเรื่อง SEO, Pathway, gene expression อะไรนี่มากไป เลยจับมันเอามารวมกันจนได้ ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่แตกต่างกัน แต่ทั้ง 2 เรื่องนี้ [...]
ไม่อยากจะพูดคำนี้ออกมาเลย แต่ไม่ไหวแหละ “เหนื่อยจัง”
ทำไมเราไม่หยุดบ้างน่ะ เราจะทำหลายอย่าง ไปได้พร้อมๆ กันจริงเหรอ แล้วใจก็ตอบว่า ต้องทำได้ซิ อืม…ได้ก็ได้
หลายอย่างที่อาจจะง่ายสำหรับคนอื่น แต่มันไม่ได้ง่ายสำหรับเรา เขียนเล่มและ paper เป็นอะไรที่วกวน สับสนในหัวสมองและหัวใจยิ่งนัก
บางทีเอาอะไรมาแปะไว้ก็ไม่รู้หาที่มาที่ไปไม่เจอ กว่าจะวิจารณ์ผลแต่ละ paragraph แต่ละหน้าให้ผ่านไปได้ มันยากเย็น
แต่อย่างน้อยก็ได้ทำ ผ่านไปทีละนิด ทีละหน่อย แต่ทุกคำก็ผ่านสมองออกมาหล่ะน่ะ ใกล้แหละ อีกนิด
พักเรื่องเครียดเรื่องเรียนเขียนเล่มไว้ก่อน แว้บมาพูดเรื่อง worldcup2010 ดีกว่า กำลังฮิตติดลมบนเลยตอนนี้ ปีก่อนๆ ที่มี worldcup
ทีมที่เราเชียร์ก็มีแต่ Brazil แต่ปีนี้ขอเพิ่ม Germany อีกทีม ลุ้นในใจว่าถ้า 2 ทีมนี้มาเจอกันรอบชิงแชมป์ แล้วเราจะเชียร์ใครดี
ได้ตามอ่านบล๊อกของ Redtor อยู่เขาพูดเรื่อง worldcup2010fangear น่าสนใจถึงแม้ว่าจะช่วงสั้นๆ แต่ก็ลองดันดูสักตั้ง
ไม่แน่ว่า หลังจาก worldcup จบไปแล้ว worldcup2010fangear อาจจะยังขายดีอยู่ ลองดูกันต่อไป
อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย
ครบรอบ 20 ปี การล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน (1)
Ich War Noch [...]
เนื้อเพลง ขอความสุขคืนกลับมา รวมศิลปิน
เนื้อร้อง-ทำนอง : นิติพงษ์ ห่อนาค
เรียบ เรียง : อภิชัย เย็นพูนสุข
เราเคยมีรอยยิ้ม ยิ้มให้กัน ยังจำได้ไหม
เจอ คนไทย ใช่ไหม ก็ยิ้มให้กัน
เราเคยมีน้ำตา … เหมือนอยู่ในฝัน
อยู่ตรง ไหน สุขใจทั้งนั้น บ้านของไทย
จนไม่ นานมานี้ เหมือนมีลม แห่งความขัดแย้ง
คอยพัดด ความแห้งแล้ง เข้ากลางใจ
ลม ยังคงพัดพา ความสุข และความสดใส
กับรอยยิ้ม จากใจคนไทย ไม่มีเหลือ
ขอความสุข ของเรา จงคืนกลับมา
ขอความสุข รอยยิ้ม ที่เคยเหลือเฟือ
คืน น้ำใจที่แน่นหนัก คืนความรักที่จุนเจือ
กลับมาเป็น เมืองไทย สงบดังเดิม
ลอง มองดู ดอกไม้ หลายพงศ์พันธ์ ตระการต่างสี
ในสวนเดียวกันนี้ คละเคล้าไป
มันจึงดูงดงาม เพราะความที่ต่างความหมาย
ต่างก็สวยแตกต่างกันไป [...]
วันนี้เราอาจจะยังร้อนรุ่มเหนอะหนะ
แต่ เดือนสองเดือนข้างหน้าอาจเย็นฉ่ำ
ฟ้าสวยเมฆใสไร้ไออบอ้าว
แล้วเราจะลืมความเหนียวตัวในวันนี้ไปสนิท
วันนี้เราอาจจะยังอยู่ในภาวะสงคราม
แต่สองอาทิตย์ข้างหน้าอาจสงบราบคาบก็ได้
ถ้าช่วยกันลดคำด่าให้บรรยากาศร้อนน้อยลง
ความรู้สึกเย็นเหมือนสงครามใกล้สงบก็เกิดขึ้นได้แทน
วันนี้เราอาจจะยังไม่ลืมภาพที่เกิดขึ้น
แต่ปีหน้าอาจลืมเลือนอย่างสนิทก็ได้
วันนี้และพรุ่งนี้ไม่ประมาทไว้ก่อนก็ดีไม่เป็นไร
แต่อย่าฝังใจแค้นใครให้เกิดภาพเลวร้ายซ้ำซากในหัวเลย
วันนี้เราอาจจะยังไม่เข้าใจเหตุผลของสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่พรุ่งนี้อาจเข้าใจก็ได้
วันนี้ยังงงก็ปล่อยให้งงไปก่อน
ถึงเวลามีคำอธิบายให้เข้าใจก็หายงงไปเอง
วันนี้เราอาจจะยังมีศรัทธาที่หวั่นไหวกับใครต่อใคร
แต่เดือนหน้าอาจมีศรัทธาที่ตั้งมั่นก็ได้
หลังจากทบทวนด้วยความจริง
ไม่ใช่รับฟังแต่คำชี้นำอันเกิดจากเจตนาเป็นเท็จ
วันนี้เราอาจจะยังโกรธจัด
แต่อีกสิบปีอาจหายโกรธอย่างสิ้นเชิง
แล้วจะรอยาวไปทำไมตั้งสิบปี
จะดีกว่าไหมถ้าหายโกรธกันวันนี้เลย?
พอหายโกรธแล้ว
เราจะได้หาวิธีลงโทษคนทำผิด
ด้วยวิธีที่ไม่ผิด
และไม่ทำให้ประเทศเสียหายไปกว่านี้
ศัตรูของเราคือความเข้าใจผิดของคนกลุ่มหนึ่ง
เราต้องฆ่าศัตรูด้วยความเข้าใจที่ถูกต้อง
ไม่ใช่ฆ่าด้วยการยิงร่างกายให้แตกดับสูญเปล่า
เพียงเพื่อรอให้ฝ่ายเขาตามกลับมาเช็คบิลไม่รู้จบ
บ้านเมืองกำลังลุกเป็นไฟ
เพราะที่ผ่านมาเราพยายามดับไฟด้วยน้ำมัน
วันนี้…ถึงจะยังรินน้ำใจออกมาไม่ไหว
ก็อย่าสาดน้ำมันกันอย่างเคยเลย
เมื่อวานบอกชัดพอแล้วว่าพวกเราจะได้อะไรคืนกลับมา…
ดังตฤณ – พฤษภาคม ๕๓
- – – – – – – – -
ขอให้เชื่อเถอะว่า พรุ่งนี้บ้านเมืองจะกลับมาสงบ และมันต้องดีเหมือนเดิม ด้วยมือของพวกเราอีกครั้ง
“ธรรมะย่อมชนะอธรรม คนพาลมันจะมาดีกว่าบัณฑิตได้ยังงัย”
อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย
รายงานตัวกันก่อน (12)
ชีวิต ที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่จุดหมายปลายทาง (0)
100 สิ่งดีดี “ที่ควรมีตลอดชีวิต” (1)
ข่าวเหตุการณ์บ้านเมืองที่เมืองไทยรุนแรงขึ้นทุกวัน ไม่มีใครสบายใจกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น อยากให้เหตุการณ์ต่างๆ สงบลงในเร็ววัน
“แม้จะเป็นแค่เพียงบัตรเติมเงินโทรศัพท์ แต่เราก็เก็บรูปนี้ไว้ในกระเป๋าตลอดมา”
16.05.10, Dummerstorf , Germany
วันนี้ได้มีโอกาสอ่านข่าวในเวปผู้จัดการ ไปเจอข่าวที่คุณอ๊อฟได้รับรางวัลและได้พูดอะไรเกี่ยวกับพ่อไว้ว่า
“… เป็นรางวัลที่ได้รับบทบาทจากผู้ที่เป็นพ่อนะฮะ ก็ขออนุญาตพูดถึงพ่อนิดหนึ่งก็แล้วกันครับ พ่อเป็นเสาหลักของบ้านนะครับ บ้านของผมหลังใหญ่นะครับ ใหญ่มาก เราอยู่กันหลายคน ผมเกิดมานี่บ้านหลักนี้ก็สวยงามมากแล้ว สวยงามและอบอุ่น แต่กว่าจะเป็นแบบนี้ได้ บรรพบุรุษของพ่อ เสียเหงื่อ เสียเลือด เอาชีวิตเข้าแลก กว่าจะได้บ้านหลังนี้ขึ้นมานะครับ จนมาถึงวันนี้ พ่อคนนี้ก็ยังเหนื่อยที่จะดูแลบ้าน และก็ดูแลความสุขของทุกๆ คนในบ้าน…ถ้ามีใครสักคนโกรธใครมาก็ไม่รู้ [...]
แม่มีเรื่องจะบอกเอ๋ แต่พ่อไม่ให้บอก อืม…..แม่จะบอกดีไหม แม่ไม่บอกดีกว่า “เออ อ่ะน่ะ แม่ฉ้านนนน”
วันหนึ่งเราโทรกลับไปหาแม่ที่เมืองไทย นั่งคุยโน้นคุยนี่กันไปเรื่อยจนอยู่ๆ แม่ก็เงียบไปสักพัก แล้วพูดว่า
“แม่มีเรื่องจะบอกเอ๋ แต่พ่อไม่ให้บอก อืม…แม่จะบอกดีไหม แม่ไม่บอกดีกว่า”
เราเริ่มไม่สบายใจเล็กน้อย แต่ก็ถามกลับไปว่า “มันเป็นเรื่องที่จะทำให้เอ๋ต้องเสียเงินหรือต้องทำอะไรหรือเปล่า”
แม่ก็บอกว่า “ไม่หรอก เป็นเรื่องที่ผ่านมานานแล้ว นานเป็นปีแล้ว แต่แม่อยากให้เอ๋รู้”
ไม่รู้ทำไมในเสี้ยววินาทีนั้น เราก็คิดถึง “ปู่” ขึ้นมาทันที เพราะนานแล้วที่แม่ไม่ค่อยได้เล่าถึงปู่เลย เมื่อก่อนทุกครั้งที่โทรไปหาแม่ แม่จะเล่าว่าอาทิตย์นี้ไปเยี่ยมปู่ ซื้อขนมไปฝาก พาปู่ไปหาหมอ แต่หลายเดือนมานี้ ไม่พูดถึงเลย มีแต่เราที่จะถามถึงว่า ปู่เป็นยังไงบ้าง ไปเยี่ยมแกบ้างหรือเปล่า แต่แม่ก็ตอบว่า ไปบ้าง แล้วก็เงียบ แล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุย
แม่ค่อยๆ พูดออกมาว่า
“ปู่เสียไปได้ปีหนึ่งแล้วน่ะเอ๋ แต่พ่อเขากลัวว่าเอ๋จะเสียใจ เลยไม่ให้บอก”
พอได้ยินน้ำตามันก็ไหล ทั้งที่ในใจก็เตรียมรับอยู่แล้วว่าอาจจะเป็นเรื่องนี้ ก่อนที่เราจะมาเรียนปู่ก็ร่างกายอ่อนแอมากแล้ว เราบอกปู่ว่า
“ดูแลตัวเองน่ะปู่ เอ๋จะเอาปริญญาเอกกลับมาฝาก”
วันนี้เอ๋กลับไปไม่ทันแล้ว แต่ทุกอย่างก็ยังต้องดำเนินต่อไป และเอ๋จะพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด พอจะเดาออกว่าถ้าไม่มีปู่แล้ว อะไรจะเกิดขึ้น มากคนมากความ ไม่อยากจะพูดถึง สมบัติที่มีค่าที่สุดที่ปู่ให้ โอ๋กับเอ๋ ไว้ ก็คือการศึกษา เป็นสิ่งที่ไม่มีวันที่ใครจะเอาไปจากเราได้
รัก เคารพ [...]
………………..