ลอนดอน มาแล้วน่ะ!!!! เป็นคำที่เราได้ยินเกือบตลอดทางจากพี่เล็ก พี่ชายที่เดินทางไปอังกฤษด้วยกันกับเรา
ประโยคนี้พี่แกได้มาจากหนังเรื่อง กาลิเลโอ ไม่รู้ดูไปกี่รอบ แต่ท่าทางจะประทับใจใช่ย้อยยยย…
วันนี้จะมาเล่าต่อจากตอนที่แล้วที่เราไป เที่ยว Mancester มา อาจจะวนๆ สับสนหน่อย เพราะคนเขียน เขียนตามอารมณ์ นึกเรื่องไหนออกก็เอามาเขียน
ตั้งแต่ก่อนจะไปอังกฤษ พี่เล็กและน้องจ๊อบช่วยกันวางแผนที่เที่ยวโน้นนี่ทั้งหมด ส่วนเราเป็นผู้ตามที่ดีและเป็นช่างภาพคอยเก็บภาพบรรยากาศต่างๆ
พี่เล็กแกจะมีคำโปรยไว้ก่อนไปว่า เมื่อเราไปถึงลอนดอน เราจะไปกินสเต็กที่อร่อยที่สุดในโลก ก่อนหน้านี้แกก็เคยเอาเค็กที่อร่อยที่สุดในโลกมาให้กิน
มันก็อร่อยจริงๆ แหละ แล้วครั้งนี้สเต็กจะอร่อยขนาดไหนน่ะ ใจจดใจจ่อกับการจะได้ไปกินสเต็ก แต่เราลืมถามไปว่า ราคาไอ้สเต็กที่ว่านั้น มันเท่าไรกัน
ลอนดอนเป็นเมืองสุดท้ายที่เรามาถึง ก่อนหน้านั้นเราก็ช๊อปกันกระจัดกระจายมาตลอดทาง แต่ดูเหมือนไม่ค่อยจะได้อะไรเท่าไร มีแต่ของที่ระลึกกับหนังสือลดราคา แต่ก็พอจะทำให้กระเป๋าเราแฟบได้ พอถึงวันที่จะไปกิน เราก็เริ่มมานั่งคิดถึงเรื่องราคามันแหละ ที่ลอนดอนเรามีน้องเทริ์นและป้าน้อยเป็นคนไทยในลอนดอน ที่พี่เล็กรู้จัก น้องก็พยายามโทรมาชวนให้ไปกินให้ได้ แต่เรากับน้องจ๊อบถอดใจเมื่อรู้ราคา ค่าสเต็กตกคนละ 15 ปอนด์ ยังไม่ร่วมไวน์ ร่วมไวน์เข้าไปจะเท่าไรหล่ะนี่ แต่สุดท้ายเราก็ ตัดสินใจไป เมื่อได้ยินป้าน้อยพูดผ่านโทรศัพท์มาว่า “เดี๋ยวป้าเลี้ยงเอง [...]
………………..