ลอนดอน มาแล้วน่ะ ตอน สเต็กอร่อยที่สุดในโลก

ลอนดอน มาแล้วน่ะ!!!! เป็นคำที่เราได้ยินเกือบตลอดทางจากพี่เล็ก พี่ชายที่เดินทางไปอังกฤษด้วยกันกับเรา
ประโยคนี้พี่แกได้มาจากหนังเรื่อง กาลิเลโอ ไม่รู้ดูไปกี่รอบ แต่ท่าทางจะประทับใจใช่ย้อยยยย…

วันนี้จะมาเล่าต่อจากตอนที่แล้วที่เราไป เที่ยว Mancester มา อาจจะวนๆ สับสนหน่อย เพราะคนเขียน เขียนตามอารมณ์ นึกเรื่องไหนออกก็เอามาเขียน
ตั้งแต่ก่อนจะไปอังกฤษ พี่เล็กและน้องจ๊อบช่วยกันวางแผนที่เที่ยวโน้นนี่ทั้งหมด ส่วนเราเป็นผู้ตามที่ดีและเป็นช่างภาพคอยเก็บภาพบรรยากาศต่างๆ
พี่เล็กแกจะมีคำโปรยไว้ก่อนไปว่า เมื่อเราไปถึงลอนดอน เราจะไปกินสเต็กที่อร่อยที่สุดในโลก ก่อนหน้านี้แกก็เคยเอาเค็กที่อร่อยที่สุดในโลกมาให้กิน
มันก็อร่อยจริงๆ แหละ แล้วครั้งนี้สเต็กจะอร่อยขนาดไหนน่ะ ใจจดใจจ่อกับการจะได้ไปกินสเต็ก แต่เราลืมถามไปว่า ราคาไอ้สเต็กที่ว่านั้น มันเท่าไรกัน

ลอนดอนเป็นเมืองสุดท้ายที่เรามาถึง ก่อนหน้านั้นเราก็ช๊อปกันกระจัดกระจายมาตลอดทาง แต่ดูเหมือนไม่ค่อยจะได้อะไรเท่าไร มีแต่ของที่ระลึกกับหนังสือลดราคา แต่ก็พอจะทำให้กระเป๋าเราแฟบได้ พอถึงวันที่จะไปกิน เราก็เริ่มมานั่งคิดถึงเรื่องราคามันแหละ ที่ลอนดอนเรามีน้องเทริ์นและป้าน้อยเป็นคนไทยในลอนดอน ที่พี่เล็กรู้จัก น้องก็พยายามโทรมาชวนให้ไปกินให้ได้ แต่เรากับน้องจ๊อบถอดใจเมื่อรู้ราคา ค่าสเต็กตกคนละ 15 ปอนด์ ยังไม่ร่วมไวน์ ร่วมไวน์เข้าไปจะเท่าไรหล่ะนี่ แต่สุดท้ายเราก็ ตัดสินใจไป เมื่อได้ยินป้าน้อยพูดผ่านโทรศัพท์มาว่า “เดี๋ยวป้าเลี้ยงเอง นานๆ พวกเราจะมากันที” 555++ พวกเราก็รีบตอบรับทันที หลังจากวางโทรศัพท์ก็รีบวิ่งหา ทางไปร้านอย่างลัลล้า (ไม่น่าเชื่อว่าของฟรีจะทำให้รู้สึกดีได้ขนาดนี้)

เจ้าร้านสเต็กที่ว่าชื่อร้าน Le Relais de Venise L’Entrecôte (จนทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้ว่ามันอ่านว่าอะไร) มีเพียง 5 สาขาทั่วโลก คือที่ลอนดอนมี 2 ที่ London Marylebone, London The City อีก 3 อยู่ที่ Paris, New York และ Barcelona ร้านที่เราไปคือ London Marylebone

เสียดายที่วันนั้นฝนตกเราเลยไม่ได้ถ่ายรูปหน้าร้านมาให้ดู มองเข้าไปในร้านคนอย่างแน่น แถมยังมีคนยืนรออยู่ที่หน้าประตูอีกหลายคน จะได้กินมั้ยหว่า (แอบคิดอยู่ใน
ใจ) เราก็ยืนรอ คุยกันไปเรื่อยๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้เจอน้องเทริ์นและป้าน้อย น้องเทริ์นมาเรียน ป.โท ที่ University of Reading ส่วนป้าน้อยเป็นป้าแท้ๆ ของ
เทริ์น ทำงานและใช้ชีวิตอยู่ที่อังกฤษเกือบจะ 30 ปีแหละ ป้าจะเนี๊ยบๆ หน่อย พวกเราก็เป็นพวกเจอผู้ใหญ่แล้วเกร็ง แต่พอได้คุยกันได้ที่ก็เริ่มฮาแหละ ยืนรอสักพัก แล้ว
เราก็ได้โต๊ะ (สวรรค์ทรงโปรด)

ป้าน้อย พี่เล็กและเราสั่งสเต็กแบบ medium rare ส่วนน้องๆ สั่งแบบ well done ร้านนี้เน้นแต่สเต็กจริงๆ ไม่มีการจัดจานอะไรมากมาย มีแค่เพียงมันฝรั่งแล้วก็เนื้อ
สเต็ก ต้องขอโทษที่ไม่ได้ถ่ายรูปสเต็กมาให้ดู เพราะกินเพลินไปหน่อย นึกออกก็หมดซ่ะแล้ว ป้าน้อยบอกว่าเนื้อที่นี่ เป็นเนื้อของ Scotland ซึ่งขึ้นชื่อในความนุ่ม หวาน
และอร่อย กินสเต็กพร้อมกับไวน์แดงของฝรั่งเศส ที่ทางร้านคัดเลือกมาแล้ว อะไรมันจะอร่อยขนาดนั้น อืม…สเต็กอร่อยมันเป็นแบบนี้นี้เอง

ป้าน้อยเล่าเรื่องไวน์ของร้านให้ฟังว่า กว่าจะเลือกไวน์ชนิดนี้มาได้ ทางร้านต้องส่งคนไปทดลองชิมไวน์จากที่ต่างๆ ในฝรั่งเศส จนไปเจอไวน์ที่ถูกใจ แล้วจึงสั่งให้ผลิตส่ง
ให้ทางร้าน โดยที่ฉลากก็จะติดเป็นชื่อร้าน แต่จะบอกรายละเอียดไว้หมดว่า เป็นไวน์ปีไหน จากไร่ไหน ผลิตให้กับร้านนี้ ไวน์ที่ดื่มวันนั้น รสชาติจะออกหวานๆ เล็กน้อย
ดื่มง่าย

สรุปว่าวันนั้นมีความสุขที่สุด สเต็กก็อร่อย ไวน์ก็เยี่ยม น้องเทริ์นกับป้าน้อยก็ต้อนรับเป็นอย่างดี ต้องขอบคุณป้าน้อยที่เลี้ยงมื้อนี้ พาพวกเราไปเปิดหูเปิดตา แล้วยังให้ความ
รู้เรื่องต่างๆ มีโอกาสจะแวะไปเยี่ยมอีกครั้งค่ะ