ลอนดอน มาแล้วน่ะ!!!! เป็นคำที่เราได้ยินเกือบตลอดทางจากพี่เล็ก พี่ชายที่เดินทางไปอังกฤษด้วยกันกับเรา ประโยคนี้แกได้มาจากหนังเรื่อง กาลิเลโอ
ไม่รู้พี่แกดูไปกี่รอบ แต่ท่าทางจะประทับใจแกใช่ย้อยยยย…
วันนี้จะมาเล่าต่อจากตอนที่แล้วที่เราไป เที่ยว Mancester มา อาจจะวนๆ สับสนหน่อย เพราะคนเขียน เขียนตามอารมณ์ นึกเรื่องไหนออกก็เอามาเขียน
ตั้งแต่ก่อนจะไปอังกฤษ พี่เล็กและน้องจ๊อบช่วยกันวางแผนที่เที่ยวโน้นนี่ทั้งหมด ส่วนเราเป็นผู้ตามที่ดีและเป็นช่างภาพคอยเก็บภาพบรรยากาศต่างๆ
พี่เล็กแกจะมีคำโปรยไว้ก่อนไปว่า เมื่อเราไปถึงลอนดอน เราจะไปกินสเต็กที่อร่อยที่สุดในโลก ก่อนหน้านี้แกก็เคยเอาเค็กที่อร่อยที่สุดในโลกมาให้กิน
มันก็อร่อยจริงๆ แหละ แล้วครั้งนี้สเต็กจะอร่อยขนาดไหนน่ะ ใจจดใจจ่อกับการจะได้ไปกินสเต็ก แต่เราลืมถามไปว่า ราคาไอ้สเต็กที่ว่านั้น มันเท่าไรกัน
ลอนดอนเป็นเมืองสุดท้ายที่เรามาถึง ก่อนหน้านั้นเราก็ช๊อปกันกระจัดกระจายมาตลอดทาง แต่ดูเหมือนไม่ค่อยจะได้อะไรเท่าไร มีแต่ของที่ระลึกกับหนังสือลดราคา แต่ก็พอจะทำให้กระเป๋าเราแฟบได้ พอถึงวันที่จะไปกิน เราก็เริ่มมานั่งคิดถึงเรื่องราคามันแหละ ที่ลอนดอนเรามีน้องเทริ์นและป้าน้อยเป็นคนไทยในลอนดอน ที่พี่เล็กรู้จัก น้องก็พยายามโทรมาชวนให้ไปกินให้ได้ แต่เรากับน้องจ๊อบถอดใจเมื่อรู้ราคา ค่าสเต็กตกคนละ 15 ปอนด์ ยังไม่ร่วมไวน์ ร่วมไวน์เข้าไปจะเท่าไรหล่ะนี่ แต่สุดท้ายเราก็ตัดสินใจไป เมื่อได้ยินป้าน้อยพูดผ่านโทรศัพท์มาว่า “เดี๋ยวป้าเลี้ยงเอง นานๆ พวกเราจะมากันที” 555++ พวกเราก็รีบตอบรับทันที หลังจากวางโทรศัพท์ก็รีบวิ่งหาทางไปร้านอย่างลัลล้า (ไม่น่าเชื่อว่าของฟรีจะทำให้รู้สึกดีได้ขนาดนี้)
เจ้าร้านสเต็กที่ว่าชื่อร้าน Le Relais de Venise L’Entrecôte มีเพียง 5 สาขาทั่วโลก คือที่ลอนดอนมี 2 ที่ London Marylebone, London The City อีก 3 อยู่ที่ Paris, New York และ Barcelona ร้านที่เราไปคือ London Marylebone >>>อ่าน “ลอนดอน มาแล้วน่ะ ตอน สเต็กอร่อยที่สุดในโลก” ต่อที่นี่

วันก่อนเราเพิ่งเล่าเรื่องมีอินเตอร์เนทใช้ที่ห้องไป วันนี้เรามาเล่าต่อว่า วันนี้เรามีโทรศัพท์ใช้ที่ห้องแล้วด้วย
เข้าเมืองไปซื้อมาด้วยบัตรกำนัลของ Media markt โทรศัพท์ Philips เครื่องนี้ราคาแค่ 29 ยูโร
เราเลยเหลือเงินจากบัตรกำนัลอีก คนละ 47 ยูโร น้องๆ ก็เอาไปซื้อของโน้นนี้จนครบ
ส่วนเราก็เล่นของแพงอีกเหมือนเดิม ซื้อกล้องใหม่มาหนึ่งตัว Canon IXUS 95 IS >>>อ่าน “Let’s go to shopping” ต่อที่นี่
วันนี้นั่งคอมเม้นต์ตามบล๊อกและเวปต่างๆ ไปเรื่อยเรื่อย ตั้งแต่เวป seo ไล่ตามลิ้งจากเวปหนึ่งไปเวปหนึ่ง จนเนื้อหาของเวปที่เข้าไปคอมเม้นต์ เริ่มจะเปลี่ยนไปเป็นแนวดูหนังฟังเพลง เล่าโน้นนี่ เล่าชีวิตส่วนตัว เลยทำให้คิดถึง บล๊อกเก่า ของเรา ที่เขียนมาตั้งแต่ 2548 ตอนนั้นยังต้องตะลอนไปศรีราชาเพื่อไปทำแลบ เล่าโน้นเล่านี่มาเรื่อย จนได้มาเรียนที่นี่ เรื่องเยอะจริงๆ ผู้หญิงคนนี้ เราอาจจะเป็นพวกหาเรื่องให้ตัวเอง แต่ก็มีบ้างที่เรื่องมันวิ่งมาหาเรา ตอนนี้เริ่มแก่แล้ว ชีวิตเริ่มเสถียร คือนิ่งเงียบ เงียบ เงียบ เงียบเกินไปแล้วน่ะ

กลับมาที่เรื่องบล๊อกเราดีกว่า บล๊อกเก่า ที่ว่ามันอยู่ที่ Bloggang.com หนังหน้าบล๊อกก็ธรรมดาๆ แต่ไม่ธรรมดาน่ะจ่ะ >>>อ่าน “คิดถึงบล๊อกเก่า” ต่อที่นี่
วันนี้ทำตัวให้เป็นประโยชน์สักนิด (หมู่นี้ใจบุญชอบกล)
เมื่อวานน้องตา น้องที่ทำงานอยู่ด้วยกันเพิ่งบอกข่าวมาว่า ตอนนี้ทุน ก.พ. กำลังเปิดรับสมัคร พี่เอ๋เอาไปลงในเวปซิ อืม…ก็ดีน่ะ
วันนี้ถ้าใครสนใจหาทุนเพื่อศึกษาต่อต่างประเทศก็ลองเข้าไปดูที่ลิ้งนี้ได้เลย ทุน ก.พ. เปิดรับสมัคร 81 ทุน

>>>คลิ๊กอ่านรายละเอียดทุนเพิ่มเติม
แล้วในที่สุดเราก็มีอินเตอร์เนทใช้ที่ห้องพักกับเขาซ่ะที หลังจากอยู่ที่ดูมเมอร์สต๊อฟมาก็หลายปี ต้องอาศัยใช้เนทที่สถาบันตลอด จะอัพโหลด ดาวน์โหลดอะไรมันก็ไม่ถนัดใจ แต่ตอนนี้สบายแหละ 
เรื่องของเรื่องคือน้องอุ๊กับน้องจ๊อบ roommate ทั้งสองของเรา ได้ไปเจอโปรโมชั่นอินเตอร์เนทของ Vodafone ที่มันคุ้มสุดๆ ฟรีอุปกรณ์ ฟรีค่าติดตั้ง แถมบัตรกำนัลของ mediamarkt ราคา 170 ยูโร เสียเพียงแค่ค่าบริการรายเดือน 29 ยูโร หาร 3 คน เหลือแค่คนละ 10 ยูโร แถมความเร็ว Hi speed สุดๆ >>>อ่าน “มีอินเตอร์เนทใช้ที่ห้องกับเขาแล้วน่ะ” ต่อที่นี่
Comments