เห็นมีแต่คนฮือฮากับ Apple ตัวใหม่ ที่ชื่อว่า iPad เพื่อให้เข้ากับกระแส เราก็ขอเข้าไปรวมแจมกับเขาหน่อย
เจ้า iPad ที่ว่านี้ เราเคยพูดถึงมาครั้งหนึ่งแล้ว ใน “Apple tablet” ครั้งแรกที่ได้เห็นก็รู้สึกทึ่งในรูปลักษณ์ใหม่ของคอมพิวเตอร์ ที่มันดูจะเข้าใกล้ยุคอวกาศเข้าไปทุกที และตั้งแต่คุณสตีฟ จ๊อบส์ ออกมาเปิดตัว “Apple iPad” อย่างเป็นทางการไปเมื่อวันที่ 27 มกราคม เหล่าสาวกของ Apple ก็พากันตื่นเต้นและให้ความสนใจอย่างมาก มีเวปรีวิว iPad เต็มไปหมด ทั้งที่ iPad ยังไม่มีขายที่ไหนเลย แต่ Apple ก็ได้แจ้งกำหนดการในการวางจำหน่าย iPad รุ่น non-3G iPad ว่าจะวางจำหน่าย 60 วันหลังจากที่มีเปิดตัว iPad ซึ่งก็คือวันที่ 26 มีนาคม และตัว 3G iPad จะวางจำหน่ายวันที่ 26 เมษายน ราคาประมาณ 499-699 ดอลลาร์ ข้อมูลจาก cheapappleipad
แต่ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาก็มีข่าวลือออกมาว่า Apple จะมีการเลื่อนกำหนดเวลาในว่างจำหนายออกไป เพราะมีปัญหาเกี่ยวกับกระบวนการผลิตบางประการทำให้การผลิตล่าช้า ยอดของเครื่องที่ผลิตเสร็จเสร็จแล้วมีเพียง 300,000 เครื่อง ซึ่งยังไม่เพียงพอกับจำนวนการสั้งซื้อทั้งหมด 1,000,000 เครื่อง (แม่เจ้า!!!) และแล้วก็มีการยืนยันแน่นอนจากตัวแทนของ Apple แล้วว่ามีการเลื่อนการวางจำหน่าย “Apple iPad” ออกไปเป็นวันที่ 3 เมษายนนี้ และ Pre-order ได้ตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม เห็นแล้วว่าใครๆ ก็สนใจ เราจะตกยุคได้ยังไง วันนี้เลยขอมารีวิว “Apple iPad” กันสักหน่อย >>>อ่าน “Apple iPad มาแน่ 3 เมษายนนี้” ต่อที่นี่
อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นานจนเกือบจะลืมไปแล้ว แต่ก็มีคนมาเตือนว่า “อย่าลืมซื้อนาฬิกาให้ข้าน่ะว้อย” เออน่ะ ไม่ลืมๆ
เพื่อนเราเองที่เป็นคนอยากจะได้นาฬิกา ไม่รู้มันจะชอบอะไรกันนักกันหนากับ นาฬิกาล็อกเก็ต เราก็ลืมถามไปว่าทำไมถึงชอบ ทุกครั้งเวลาแวะเข้าไปร้านนาฬิกา จะดูนาฬิกาข้อมือ แล้วก็ต้องมองหานาฬิกาล็อกเก็ตให้เพื่อน ตั้งใจซื้อก็หลายรอบ แต่ว่าราคามันแพงเกินคุณภาพไปนิดหนึ่ง ลายที่ฝาก็ไม่มี หาอยู่ 3 ปี ก็วนๆ อยู่ร้านเดิมนั้นแหละ ก็ไมได้ซื้อ
จนมาวันหนึ่ง ตอนที่กำลังนั่งดูสินค้าใน Amazon.de ก็คิดถึงมันขึ้นมา ลองหานาฬิกาล็อกเก็ตดูสิว่าจะมีแบบดีๆ และถูกๆ บ้างไหม เน้นว่าต้องเป็นของดีและต้องถูก แต่ไอ้นาฬิกาล็อกเก็ตนี่มันเรียกว่าอะไรหล่ะหว่า ในภาษาเยอรมัน ลองดูแล้วคงเป็น Taschenuhr นี่แหละ เปิดจนมาเจอ รายการ Uhren Bestseller ไม่เห็นจะมี Taschenuhr สักกะอัน กว่าจะเจอก็เกือบจะหลุด top 100 แล้ว เจ้านี้เลย Taschenuhr London (Q1) สวย ดูดี และถูก >>>อ่าน “นาฬิากา Taschenuhr จาก Amazon.de” ต่อที่นี่
อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย
บันทึกของวันอาทิตย์ที่ 21 ก.พ. 2553
ว่าจะปิดคอมเข้านอนแหละ แต่ก็นึกถึงเรื่องตอนกลางวันขึ้นมา…
วันนี้ลุกจากที่นอนตอน 7 โมง 28 นาที ตื่นมาก็เปิดคอม แล้วกลับมาล้มตัวลงไปนอนต่ออีก ครึ่งชั่วโมง อากาศในห้องเย็น เหมือนเครื่องทำความอุ่นจะไม่ทำงานเลย แต่ก็ยังได้ยินเสียงน้ำในตัวเครื่องไหลอยู่ คอมบู๊ทเครื่องเสร็จและต่อเข้าอินเตอร์เนท เราออน msn แล้วเข้าไปเช็คอีเมล จากนั้นก็เข้ามาดูหน้าเวป ทำอย่างนี้จนเป็นกิจวัตรประจำวัน
วันนี้ออนเจอ “เจี๊ยบ” เพื่อนตั้งแต่สมัยเรียน ป.ตรี ตอนนี้เจี๊ยบไปทำงานอยู่อเมริกา คงใช้ชีวิตสนุกสนานมีความสุข เราส่งเวปให้มันดู แต่วันนี้ดูมันจะเงียบๆ ไม่ค่อยเล่าเรื่องราวในชีวิตของตัวเองให้ฟังเหมือนแต่ก่อน มันบอกว่ามันเบื่อ ไม่อยากคุยกับเราแล้ว มันจะอ่านเวปเรา เออ ดี ไม่เป็นไรตูยังคิดถึงเมิงเหมือนเดิม “เอาเวปตูไปอ่าน แล้วช่วยโปรโมทให้ด้วยน่ะ” และต่อจากนี้ถ้าฉันเห็น visitor จาก Boston ฉันก็จะเดาว่าเป็นแกแล้วกัน
เราปิดหน้า msn จากเจี๊ยบไป ทันทีทันใด “พี่ตู่” ก็ทักขึ้นมา (พี่ตู่เป็นอาจารย์อยู่ที่ ม. เกษตร ภาควิชากีฏวิทยา) ตอนนี้พี่ตู่กำลังเรียนอยู่ที่ญี่ปุ่น แกถามเรามาว่า “เอ๋จะจบแล้วเหรอ” ทำไมหมู่นี้มีแต่คนถามเราเรื่องนี้ก็ไม่รู้ อาจเพราะหัว msn ที่เราเขียนว่า “Success is journal not a destination” พี่ตู่บอกว่า ตอนนี้เหนื่อยมาก เก็บตัวอย่างในป่า และต้องผ่าไม้เพื่อเก็บแมลงที่อยู่ในเนื้อไม้ออกมา ทำงานจนไม่มีเวลาวิเคราะห์ผล แล้วอยู่ๆ โปรก็มาถามหาเปเปอร์ ว่าทำเสร็จหรือยัง คงเพราะเรื่องนี้แหละพี่ตู่เลยเครียด ขอหาใครสักคนระบายหน่อย ซึ่งก็คือเรานั้นเอง เอ๋จะช่วยพี่ได้ยังไงหน่า เอ๋คงทำได้แค่บอกว่า “สู้ๆ น่ะพี่” แล้วพี่ตู่ก็ขอบายไปทำงานต่อ อืม…มาบ่นอย่างเดียวจริงๆ ด้วยแห่ะ (- -”)
สักพัก “พี่สุ” รูมเมทที่เคยอยู่ด้วยกันตอน ป.โท ทักมาบอกว่าพี่จะไปอาบน้ำ แล้วออกไปซื้ออะไรกินก่อนน่ะ “คร้า…ตามสบายค่ะ พี่”
เราเปิดเวปดูรายการอะไรไปเรื่อยๆ พร้อมกับนั่งทำงาน “เออ…เราไม่ได้เข้าไปดู hi5 นานแล้วนี่หว่า ลองเอาลิ้งเวปไปแปะไว้ดีกว่า เผื่อว่าจะมีเพื่อนตามมาอ่านเวปบ้าง”
ใน hi5 มีเพื่อนหลายคนมาคอมเม้นต์ไว้ เราก็ตามไปอ่านแล้วก็ตอบคอมเม้นต์ จนมาถึง hi5 ของ “ไก่” ไก่เป็นเพื่อนซี้ของเราตั้งสมัย ม.ปลาย ถึงแม้ว่าเราจะห่างกันไปตั้งแต่เข้าเรียนมหาลัย แต่ทุกครั้งที่ได้เจอหรือคุยกัน มันก็ยังเหมือนเดิม ไก่ลงรูปแต่งงานที่ไปถ่ายสตูดิโอไว้ “หวานขนาด ต้องเข้าไปแซวเล่นสักหน่อย”
แต่พอเปิดเข้าไปที่ hi5 ของเพื่อนทำไมมันเขียนหัว hi5 แปลก ๆ “คิดถึงพี่นะ เคยพูดคุย หยอกล้อ แต่วันนี้พี่ไปอยู่ไกล ได้แต่นอนร้องไห้เพราะความคิดถึง” เอ๊ะ…เกิดอะไรขึ้น ลองตามอ่านคอมเม้นต์อื่นๆ ถึงได้รู้ว่าพี่ชายไก่เพิ่งเสีย ทั้งๆ ที่อาทิตย์หน้าไก่จะแต่งงาน เราใจหายเพราะรู้ว่าที่บ้านไก่ มีพี่น้อง 2 คน แล้วก็สนิทกันมาก แล้วมาเสียไปก่อนที่มันจะแต่งงานอย่างนี้ ไก่มันจะเป็นยังไง เราโทรเข้าเบอร์ที่ไก่เคยให้ไว้แต่ไม่ติด เลยโทรหาแอนเพื่อนอีกคน เพื่อถามเบอร์ไก่และถามถึงสาเหตุการเสียชีวิตของพี่ชายของไก่ด้วย แอนบอกว่าพี่เขาเสียเพราะหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 14 ก.พ. ที่ผ่านมา จากนั้นเราเลยโทรหาไก่ มันดีใจที่เราโทรไปหาและพยายามคุยให้เป็นปกติที่สุด มันบอกว่า พอพูดถึงพี่แล้วจะร้องไห้ ส่วนเรื่องงานแต่งก็จะยังมีตามกำหนดการเดิม แต่เสียใจที่พี่ชายไม่ได้อยู่ร่วมงานด้วยแล้ว “ฉันเสียใจเรื่องพี่ชายแกน่ะ แต่ทุกอย่างก็ต้องดำเนินต่อไป และฉันคิดว่าพี่แกคงอยากเห็นแกมีความสุขในวันแต่งงาน” เราคุยกับไก่สักพักก็วางสาย แต่ก่อนวางสายไก่มันยังไม่ลืมบอกเราว่า “รักแกน่ะ จุ๊บๆ” เราอดขำไม่ได้ เพราะมันเป็นคำที่เรากับไก่ชอบพูดกัน สมัยตอนเรียน ม.ปลาย เวลาจะวางสายโทรศัพท์เรามักจะบอกว่า “เออ…ดูแลตัวเองน่ะแก รักแกน่ะว้อย” จนวันนี้มันก็ยังจำได้ ซึ้งจริงๆ “ฉันก็รักแก ยินดีด้วยเรื่องแต่งงาน ใช้ชีวิตคู่ให้มีความสุขน่ะเพื่อน”
เขียนมาถึงตรงนี้แล้วรู้สึกใจหาย รู้ซึ้งถึงคำว่า “ชีวิตมันไม่แน่นอน” อย่างพี่ชายของไก่ จากคนที่เคยนั่งอยู่ใกล้ๆ พูดคุยหยอกล้อ แต่อีกวันเขาไม่อยู่แล้ว ไม่รู้จะไปไขว้คว้ากลับมาได้ยังไง จะแค่พูดคุยก็ไม่มีโอกาส จะทำอะไรให้ก็ไม่ได้แล้ว ทำให้ตอนนี้เรายิ่งคิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อแม่ คิดถึงน้อง หลานชาย และเพื่อนๆ เงินทองที่เราเก็บเพื่อจะกลับไปทำโน้นทำนี่ ถ้าวันหนึ่งเราไม่มีใครเพื่อให้เราทำอะไรให้ มันก็เท่านั้น สู้ทำให้เขาวันนี้เลยดีกว่าไหม วันนี้เราพอจะทำอะไรได้บ้าง เราก็ลงมือทำเลยดีกว่า เพราะเราก็ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าอะไรจะเกิดขึ้น…
“At the end of the day” … ในตอนจบวันของวันนี้ เรารู้สึกว่าวันนี้ชีวิตไม่สูญเปล่า เพราะเราได้ทำอะไรที่ดีต่อคนที่เรารักแล้ว
ฝันดีค่ะ
อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย
พระพุทธเจ้าเคยอบรมสั่งสอนมนุษย์ไว้ว่า
ทรัพย์สินที่พึงได้จากการประกอบ กิจการงานต่าง ๆ นั้น ควรแบ่งออกเป็น 4 กองเท่าๆ กัน
กอง แรก เก็บสะสมไว้ใช้ยามขัดสน
กอง สอง ใช้จ่ายเพื่อทดแทนผู้มีพระคุณ
กอง สาม ใช้เพื่อความสุขส่วนตัว
กอง สี่ ใช้เพื่อสร้างสรรค์ความดีงามให้แก่สังคม
แล้วการทำงานของมนุษย์ล่ะ
หลายคนยังมัววุ่นแก่การทำงานโดยไม่ยอมแบ่งเวลาเหลียวหลังมองถึง
บุคคลที่รักและห่วงใยตนเองเลยหรือ
มนุษย์บางคนทุ่มเวลาทั้งหมดให้แก่หน้าที่การงาน
พร้อมกับคิดว่า
การกระทำดังนี้เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว
แต่นั่นคือการกระทำที่โง่เขลาเป็นที่สุด
ทุกคนมีเวลาวันละ 24 ชั่วโมงเท่า ๆ กัน
แต่ผู้ใดที่ทุ่มเวลาทั้งหมดให้กับงาน
โดยไม่ยอมแบ่งปันเวลาให้แก่ผู้ใด
แม้กระทั่งตัวเองเป็นมนุษย์ที่เขลาเบาปัญญาที่สุด บริหารไม่ได้แม้กระทั่งเวลา
24 ชั่วโมงของตัวเองในแต่ละวัน แล้วมนุษย์ผู้นั้นจะบริหารอะไรได้ >>>อ่าน “เวลา” ต่อที่นี่
อยากให้อ่านเรื่องนี้ด้วย
………………..